Duvarın Hikâyesi

 

Ahmet Gencal

Bu şarkı, bir taşın dağlardan kopup duvara dönüşme hikâyesini anlatıyor. Duvarda esir kalmış bir taşın içsel serüvenini dile getiriyor. Bu derin ve anlamlı şarkıyı sizlerle paylaşmaktan mutluluk duyuyorum. Eğer beğendiyseniz, beğenmeyi ve abone olmayı unutmayın. Yorumlarınızı bekliyorum! 🎵 🔔 Yeni videoları kaçırmamak için abone olun!

🎶 Duvarın Hikâyesi 🎶 Dağlardan koptum geldim Rüzgârlar dövdü yüzümü Nehirler taşıdı beni taşkınlar Beni böldüler dünyadan İnsanlar aldı götürdü Bilmediğim yerlere Ellerimle uzandım Taşların arasında Kıyamete kadar buradayım Duvarda esir kaldım Açıp yüreğimi anlatırım Hikâyemi gelen geçenlere Usta beni nazikçe koydu Diğer taşların yanına Harçla sarıldı bedenim Etrafımda soğuk duvarlar Ailem uzakta kaldı Rüzgârı özledim ben İçimdeki serüven Şimdi sessiz duvarlar

Ahmet Gencal

Ben Seni Unutmak İçin Sevmedim

 

MÜZEYYEN SENAR - BEN SENİ UNUTMAK İÇİN SEVMEDİM

90'LAR NOSTALJİ KLİPLER

Goethe'den Vecize

 

                                                                 Goethe - Vecize

Bahçedeki Kadın

 

Bu tablo, dünyaca ünlü Hollandalı Post-Empresyonist ressam Vincent van Gogh'a aittir.

Tablo Hakkında Detaylar

• Eserin Adı: Bahçedeki Kadın (Mademoiselle Gachet dans son jardin à Auvers-sur-Oise)

• Yapım Yılı: 1890

• Dönem: Sanatçının hayatının son aylarını geçirdiği Auvers-sur-Oise dönemi.

Sanatsal Analiz

Bu eser, Van Gogh'un kendine has fırça darbelerini ve canlı renk kullanımını ustalıkla yansıtır. Tabloda öne çıkan bazı özellikler şunlardır:

• Renk Paleti: Yeşilin ve sarının baskın olduğu, doğanın canlılığını hissettiren bir palet kullanılmıştır. Kırmızı çiçekler (gelincikler), yeşil fonun içinde dikkat çekici bir zıtlık oluşturur.

• Teknik: Van Gogh'un "impasto" olarak bilinen kalın boya tabakaları ve dikey, ritmik vuruşları özellikle uzun otların ve arka plandaki ağaçların betimlenmesinde çok belirgindir.

• Kompozisyon: Beyazlar içindeki kadın figürü, doğanın içinde adeta erimiş gibidir. Bu, sanatçının insan ve doğa arasındaki bütünlüğü vurgulama tarzının tipik bir örneğidir.

Bu tablo, Van Gogh'un iç dünyasındaki karmaşayı doğanın huzuruyla dengelemeye çalıştığı, duygusal yoğunluğu yüksek bir eser olarak kabul edilir.

Rabbani!nin Mektupları- 056

 Belirttiğiniz bağlantıda yer alan ve İmam-ı Rabbani Hazretleri tarafından Seyyid Abdülvehhab Buhari'ye yazılmış olan 56. Mektup, sistematik olarak şu başlıklar altında özetlenebilir:

1. Mektubun Bağlamı ve Muhatabı

Mektup, İslam alimi İmam-ı Rabbani (Ahmed Sirhindi) tarafından, Peygamber soyundan gelen (Seyyid) Abdülvehhab Buhari’ye gönderilmiştir. Mektubun ana eksenini, yardıma muhtaç bir "Sâdat" (Seyyid) ferdinin himaye edilmesi talebi oluşturur.

2. Sâdat'ın (Seyyidlerin) Manevi Değeri

• Bereket ve Övgü: Peygamber Efendimiz’in (ﷺ) bir parçası olmaları hasebiyle, Seyyidlerin manevi bereketinin dille anlatılamayacak kadar büyük olduğu vurgulanır.

• Muhabbetin Önemi: Onları övmenin ve sevmenin, aslında kişinin kendi saadeti için bir vesile olduğu belirtilir. Allah’tan, bizleri onları sevenlerden eylemesi yönünde dua edilir.

3. Seyyid Ahmed’in Durumu ve Tavsiyesi

• Kişiliği: Mektubu taşıyan Seyyid Ahmed; ilim talebesi, salihlerden ve Peygamber soyundan bir zat olarak tanıtılır.

• İhtiyaç Durumu: Geçim sıkıntısı nedeniyle o bölgeye yöneldiği ifade edilir.

• Yardım Talebi: Eğer mümkünse muhatabın (Abdülvehhab Buhari) bizzat yardım etmesi; eğer imkan yoksa ihlas sahibi başka bir şahsa yönlendirerek bu zatın sıkıntısının giderilmesi rica edilir.

4. Sonuç ve Temenni

• Güven Beyanı: İmam-ı Rabbani, mektubu yazdığı kişinin fakirlerin ve özellikle Peygamber soyundan gelenlerin hallerine karşı olan hassasiyetine güvendiğini belirtir.

• Kapanış Duası: Allah’ın, bu zatlara duyulan sevgide ihlas ve istikamet vermesi temennisiyle mektup sonlandırılır.

Özetle: Bu mektup, ilim ve nesep sahibi bir kişinin düştüğü maddi sıkıntı karşısında bir alimin gösterdiği dayanışmayı ve "Ehl-i Beyt" sevgisinin pratik hayattaki bir yansımasını konu almaktadır.

Fâtiha-i şerîfe

                (…)

         Sonuç olarak;

         Fâtiha-i şerîfe, Allah'ın hamd-u senaya, yürekten övülüp sevilmeye lâyık olduğunu; varlık âleminde tekâmül kanununun câri bulunduğunu; ilâhî terbiye sistemini ve inanmış bir milletin birlik ve beraberlik içinde hayatiyetini devam ettirebilmesinin sağlam bir eğitime dayandığını beyân eder.

       Kulluğun yolunu, cemaatleşme şuurunu, dinin maksat ve hedefini, hidâyetin nasıl gerçekleşeceğini telkîn eder.

        Terbiye sistemine uygun yaşayanların Allah'tan yardım istemelerini öğütler; beşer ruhunun özlediği dosdoğru yola erişmenin sebep ve vasıtalarını tanıtır.

       Allah’ım! Bizi Kur’anı okuyup anlayanlardan; elbirliği ile Hz. Peygamber’in de bizzat yaşayarak örnekliğini gösterdiği ilâhî rehberlikten kopmamak için Kur’an’ın ipine sarılanlardan eyle. Rabbim! Bizi bu nurlu yoldan ayırma.

       Sabahattin GENCAL

 _________________

Sabahattin Gencal (DerleyipSunan), Fâtiha  Sûresi Tefsiri, GoncaYayınları, Kocaeli, 2016

"Aklın İç Kalesi"

 Adnan Binyazar'ın Cumhuriyet gazetesinde yayımlanan "Aklın İç Kalesi" başlıklı yazısı, toplumsal ve bireysel sarsıntıların yaşandığı dönemlerde insanın sığınabileceği ve ayakta kalmasını sağlayan en büyük gücün "akıl ve bilgi" olduğu temasını işlemektedir.

İstediğiniz doğrultusunda metnin sistematik özetini ve konuya dair değerlendirmemi aşağıda bulabilirsiniz:

Metnin Sistematik Özeti

1. Temel Sorun ve Çıkış Noktası:

Yazar, siyasal, ekonomik ve eğitsel dengelerin bozulduğu kriz dönemlerinde toplumun ve bireyin nasıl ayakta kalabileceği sorusunu sorar. Bu yıkımdan kurtulmanın tek yolunun, "aklı kendi iradesiyle kullanmak" olduğu vurgulanır.

2. Bilgi, Cehalet ve Farkındalık:

Metinde eski bir Çin şiirinden hareketle insan tipleri sınıflandırılır:

• Cahil: Bilmediğini bilmeyen (uzak durulması gereken).

• Çocuk/Eğitilmeye Muhtaç: Bilmediğini bilen (eğitilmesi gereken).

• Bilge: Bildiğini bilen (yolundan gidilmesi gereken).

3. Felsefi Temeller (Kant ve Seneca):

• Kant: Aklın ancak özgür iradeyle kullanıldığında bir yön belirleyebileceğini savunur. Duygunun tek başına bir tasarım oluşturamayacağını, aklın ise gözlem ve yorumla gerçeğe ulaşacağını belirtir.

• Seneca: İyiliği "bilgi", kötülüğü ise "bilgisizlik" olarak tanımlar. Gerçek bir ruhun, yenilgiye karşı direnme gücünü bilgiden aldığını söyler.

4. Eğitimin ve Sanatın Rolü:

Yazar, düşünce üretiminin kaynağının bilgi, bilginin kaynağının ise kitap olduğunu hatırlatır. Montaigne'in "iç kale" olarak adlandırdığı kavramın, ancak sağlam bir eğitimle inşa edilebileceğini; bu sayede bireyin hiçbir etki altında kalmadan kendi kararlarını verebileceğini savunur.

5. Sonuç (Aklın İradesi):

Homeros'un örnekleriyle pekiştirilen sonuç bölümünde; sadece akıllı olmanın yetmediği, asıl önemli olanın o aklı kullanma iradesi (akıl yürütme) olduğu vurgulanır.

---

Konu Hakkında Değerlendirme

Adnan Binyazar'ın bu yazısı, klasik rasyonalist felsefenin günümüzün karmaşık dünyasına bir izdüşümü niteliğindedir. Metne dair görüşlerimi şu üç başlıkta toparlayabilirim:

• Zihinsel Dayanıklılık (İç Kale): Yazarın "iç kale" metaforu, dış dünyadaki kaosun (ekonomik krizler, toplumsal değişimler) bireyin iç dünyasını yıkmasına engel olan bir savunma hattıdır. Bu hattın tuğlaları ise ne paradır ne de güçtür; sadece nitelikli bilgidir. Bilgi, kişiye olayları tarafsız bir gözle sorgulama ve "yenilmeme" gücü verir.

• İradeli Akıl: Metindeki en çarpıcı ayrım, "akla sahip olmak" ile "aklı kullanma iradesi" arasındadır. Günümüzde bilgiye erişim çok kolay olsa da, bu bilgiyi sentezleyip bir iradeye dönüştürmek (Kant'ın ifadesiyle "erginleşmek") giderek zorlaşmaktadır. Yazar, pasif bir bilgi birikiminden ziyade, eyleme dönüşen ve yön veren bir akıl anlayışını yüceltmektedir.

• Eğitimin Amacı: Yazı, eğitimin sadece teknik bir veri aktarımı değil, bir "duyarlık ve estetik algı" geliştirme süreci olması gerektiğini hatırlatır. Sanatla (resim, müzik, edebiyat) beslenmeyen bir aklın, gerçeği kavramakta yetersiz kalacağı tespiti, bütüncül bir insan modeline işaret etmesi bakımından çok değerlidir.

Sonuç olarak; dış dünyadaki fırtınalara rağmen dümende kalabilmek, ancak insanın kendi "iç kalesini" yani zihinsel disiplinini ve kültürel derinliğini korumasıyla mümkündür.