Tüm Şiddet Görmüş ve Hayatını Kaybetmiş Öğretmenlerimizin Anısına
Öğretmenler, gelecek nesilleri yetiştiren ışıklardır. Ancak maalesef, güvenlik ve saygı eksikliği nedeniyle okullarımızda şiddetin kurbanı olmaya devam ediyoruz.
Bizler, kaybettiğimiz meslektaşlarımızı unutmayacak; onların anısını yaşatacak ve öğretmenlerin güvenliği için sesimizi duyuracağız.
Videomuzu paylaşarak, tüm öğretmenlere saygı ve hürmetinizi gösterebilirsiniz.
https://www.youtube.com/watch?v=t_WducbhYr8
"Basitlik en üst düzey gelişmişliktir." - Leonardo da Vinci
Sabahattin Gencal’ın Bugünkü Etkinliklerinden Bazıları
“Tahtaya Yazdığım Son Kelime”
Ben öğretmenim…
Sabah zilinden önce gelirdim okula.
Çayım soğurdu, defterlerim sıcaktı.
Bir çocuğun gözünde umut arardım, kendi yorgunluğumu silerek.
Ben öğretmenim…
Adını en çok andığım,
Yaramaz diye gülümsediğim,
“Bir gün başaracaksın” dediğim,
O kalbin içinden geçtim.
Tahtaya yazdığım son kelime “Gelecek”ti belki de.
Ama kim bilebilirdi, geleceğin beni yarım bırakacağını…
Ben size ışık oldum, siz bana gölge düşürdünüz.
Bir sınıf dolusu hayaldi içimde, şimdi koridorlar sessiz.
Ben öğretmenim…
Bir annenin duasıydım, bir babanın umudu.
Harçlıkla kitap alan, kendi cebinden kalem alan bendim.
Ben öğretmenim…
Kırılmasın diye kalpleriniz, sustum bazen.
İtibarım zedelense de, çocuklar incinmesin dedim.
Tahtaya yazdığım son kelime “Adalet”ti belki de.
Ama kim bilebilirdi, en sevdiğimden geleceğini sessizliğin…
Ben ölmedim sadece…
Bir ülkenin yarını sustu biraz, bir okulun duvarı çatladı, bir çocuğun vicdanı ağırlaştı.
Beni korumazsanız, geleceği kim koruyacak?
Ben öğretmenim…
Toprağa değil, çocukların kalbine gömülürüm.
Tahtaya yine yazılacak bir gün “Umut”.
Ama o kelimeyi yaşatabilecek misiniz?
Ahmet GENCAL
02 Mart 2026
Bu içerik nasıl oluşturuldu?
Değiştirilmiş veya yapay içerik
Sesler veya görseller önemli ölçüde düzenlenmiş ya da dijital olarak üretilmiştir.
.jpeg)
