1926 yılında, uykusuzluk ve tarif edemediği bir kederle boğuşan bir adam,
dönemin ünlü bir psikiyatristine gider. “Sebebini bilmiyorum, ama içimde
sürekli bir ağırlık var. Geceleri uyuyamıyorum.” der. Doktor uzun uzun dinler,
birkaç soru sorar ve sonunda reçetesini yazar: “Bol bol mizah okuyacaksınız.
Özellikle Mihail Zoşçenko… Onun hikâyeleri ruhu hafifletir. İnanın, iyi
gelecektir.” Adam başını eğer, derin bir nefes alır ve yorgun bir sesle cevap
verir: “Doktor… Ben Mihail Zoşçenko’yum.” O an odada ağır bir sessizlik çöker.
Bu hikâyeyi yazmamın nedeni şudur: İnsanlara neşe dağıtanlar da karanlıkla
imtihan edilir. Çünkü insan, başkalarına verdiği şeyden mahrum kalabilir. Ve
insan, en çok da kendisine çare olamadığında yorulur.
Mihail Mihayloviç Zoşçenko Sovyet döneminde önemli bir Rus hicivcisiydi.
Babası Mihail İvanovich Zoshchenko Sankt-Peterburg'da Suvorov Müzesi'nin dış
dekorasyonundan sorumlu bir mozik ustasıydı. 1907'de babasını kaybettikten
sonra ilk öykülerini yazmaya başladı. Vikipedi
Doğum: 10 Ağustos 1894, St. Petersburg, Rusya
Ölüm
tarihi ve yeri: 22 Temmuz 1958, Sestroretsk, St. Petersburg, Rusya
Ayrıca bakınız:
Mihail Mihayloviç Zoşçenko ‘nun Hayatı
"Basitlik en üst düzey gelişmişliktir." - Leonardo da Vinci | ||||||
Sabahattin Gencal’ın Bugünkü Etkinliklerinden Bazıları | ||||||
|
|
|
|
|
|
|
| ||||||
