Bir Elvedayı Bile Çok Gördün... | En Acı Vedasız Gidiş
Biliyor musun, en çok da vedasız gidişin acıttı. Çünkü insan, kapanmamış kapılarda hep biraz bekler…"
Bazı gidişler sadece bir ayrılık değil, ucu açık bir cümledir. Hiç söylenmemiş bir 'hoşça kal'ın ağırlığını, o sessiz bekleyişleri ve içimizde bir türlü kapanmayan kapıları anlatan bu şiirim, yarım kalmış tüm hikayelere bir sestir.
Eğer siz de bir yerlerde, bir kapının önünde hala bekliyorsanız; bu mısralar sizin için...
Çok Gördün
Bir elvedayı bile çok gördün bana,
Sanki gidişin gizli bir suçtu da
İz bırakmadan kayboldun hayatımdan.
Oysa ben,
Bir kelimene sığdırmıştım dünyayı,
Bir bakışına ömrümü emanet etmiştim.
Gitmek kolaydı belki senin için,
Ama kalmak…
Kalmak benim içimde yankılanan bir boşluk oldu.
Bir “hoşça kal” bile demedin,
Sanki hiç yaşanmamış gibi sildin bizi.
Ben ise hâlâ,
Adını içimden sessizce çağırıyorum gecelere.
Biliyor musun,
En çok da vedasız gidişin acıttı.
Çünkü insan, kapanmamış kapılarda
Hep biraz bekler…
Ve ben,
Hâlâ o kapının önündeyim.
Gelmezsin biliyorum,
Ama içimde bir yer,
Hâlâ sana “elveda” diyemiyor…
Ahmet Gencal
03 Nisan 2026
Kanalıma abone olarak duygularımıza ortak olabilirsiniz. ✨
