Dilsiz Aynaların Ülkesi

 

Dilsiz Aynaların Ülkesi | Bir Ahmet Gencal Şiiri

Bu şiir, yalnızca haksızlığı değil; sessizliğin, korkunun ve vicdanın insan ruhunda bıraktığı izleri anlatıyor. Bazen bir kişinin hakkı için susmak, aslında kendi içimizdeki aynayı susturmaktır. Bu şiir; adaleti, merhameti, insan olmayı ve vicdanın sesini felsefi, tasavvufi ve psikolojik bir bakışla yeniden düşünmeye davet ediyor. "Dilsiz Aynaların Ülkesi", günümüz insanının yalnızlığını, toplumsal kırılmaları ve hakikatin sessizce nasıl geri çekildiğini anlatan çağdaş bir düşünce şiiridir. Slogan atmadan; metaforlar, imgeler ve içsel sorgulamalarla okuru kendi vicdanıyla baş başa bırakır. Bu şiir; Sabahattin Gencal’ın “HAKSIZLIKLAR KARŞISINDA SUSMAMAK” başlıklı blog yazısından ilham alınarak yazılmıştır. https://gencalsabahatti.blogspot.com/ Eğer siz de çağdaş Türk şiiri, felsefi şiir, tasavvufi şiir ve insan ruhunu anlatan metinlerden hoşlanıyorsanız, bu şiirin sizde uzun süre yankı bırakacağını umuyorum. Şiiri dinledikten sonra sizi en çok etkileyen dizeyi yorumlarda paylaşmayı unutmayın. Farklı bakış açıları, şiirin anlamını birlikte çoğaltır. Kanalda; çağdaş Türk şiiri, düşünce şiirleri, tasavvufi derinlik taşıyan eserler ve insanın iç dünyasını anlatan yeni şiirler düzenli olarak yayımlanmaktadır. Abone olarak yeni şiirlerden haberdar olabilir, diğer videoları da keşfedebilirsiniz. İyi dinlemeler. #AhmetGencal

Haksızlıklar Karşısında Susmamak

 

Sonda söylenmesi gerekeni başta söyleyeyim:

"Bir kişiye yapılmış haksızlık, bütün topluma yöneltilmiş bir tehdittir." der Montesquieu.

"Bir kişiye yapılan haksızlık, bütün topluma karşı işlenmiş bir suçtur." der Uğur Mumcu.

Ve Sabahattin Gencal diyor ki:

“Bir insana yapılan haksızlık, bütün insanlığa yapılmış demektir.”

Haksızlık nedir?

“Haksızlık, bir kişiye ya da gruba karşı adil olmayan, haklarını ihlal eden veya eşitlik ilkesine aykırı davranılması durumudur. Örneğin: Bir kimsenin hakkının verilmemesi veya hak etmediği bir muameleye maruz kalması haksızlıktır. Bunun karşıtı ise adalettir.” 

Hemen hemen her gün yazılı ve görsel medyada ve de sosyal medyada adeta haksızlıklar sergisi açılıyor mu? Açılıyor. Peki, bu konuda sistemli araştırmalar var mı? Açık deyişle eğitim, sağlık, hukuk, ekonomi, çalışma hayatı, çevre ve insan hakları gibi alanlarda görülen adaletsizlikler ayrı ayrı tespit edilmiş mi? Kimler daha çok haksızlığa uğramıştır? Bunun nedenleri üzerinde durulmuş mu?  Yine peki diyelim çözüm yolları önerilmiş mi? Dahası var? Haksızlıkları kimler yapıyor? Psikolojik ve toplumsal zararlar nelerdir? Çocuklar, kadınlar, engelliler, çalışanlar, yaşlılar vb. ne durumda?

Yok yok yok. Sanki ülkemizde hiç hukuk fakültesi yok, bu fakültesi yok, şu fakültesi yok. Araştırmalar, tezler şöyle dursun çit yok. Bereket birkaç öğretim görevlisi televizyonlara çıkıyor da birkaç şey öğreniyoruz? Ne öğrendik? Soruşturmaların, göz altıların, tutuklamaların, kovuşturmaların Ceza muhakemeleri kanunlarına aykırı olduğunu öğrendik. Başka deyişle çok zayıf gerekçe gösterilerek keyfi uygulamalar yapılmıştır.

Ya tutuklananların hiç mi kabahati yok? Bak kardeşim baştan sona kabahat olsalar bile değil mi ki usullere uyulmadı hâkim tarafından o dosyanın kapağı bile açılmaz. Başka türlü olsa Sabahattin Gencal bu yazıyı kaleme alır mıydı?

Basınımız sık sık anket yayınlıyor? Bu davalar yüzde bilmem kaçına göre siyasi… Bu davalar ekonominin üzerini kapatmak için… Bu davalar rakip partileri ve kişileri pasifleştirmek için falan filan. Bazıları da "Bir kişiye yapılmış haksızlık, bütün topluma yöneltilmiş bir tehdittir." der Montesquieu gibi. Bazıları da "Bir kişiye yapılan haksızlık, bütün topluma karşı işlenmiş bir suçtur." der Uğur Mumcu gibi…

Diyelim ki   söylenenlerin hepsi doğru hepsi iyi ve güzel. Ama bakın tınmıyor hiç kimse devam ediyor… Devam eder tabii dilsiz şeytanların bol olduğu ülkelerde. Alınmak ve gücenmek yok. Bakın bazılarının sevgili peygamberimize (sav) bazılarının Hz. Ali’ye (ra) atfettiği yaygın sözü hatırlatayım: “Haksızlık karşısında susan dilsiz şeytandır.”

Şahsen benden bu kadar. Okuyucu sayısı nadiren 50’yi geçen blogda yazabiliyorum. Dışarı bile çıkamıyorum. Çıkabilsem de sokakta bağırmazdım herhalde. Söylerdim eşe dosta. Tanıdığım milletvekili olsa onlara da söylerdim. Böyle durumda TBMM bir şey yapamayacaksa ne zaman yapacak? Bazıları kıs kıs gülüyor ve zaten ABD büyük elçisinin bize biçtiği yönetimi mi hatırlıyor. Unutun, aklınızın ucundan dahi geçirmeyin. Türkiye Cumhuriyeti layık olduğu çağdaş uygarlık düzeyine çıkacaktır. Başka yolu yok. Ancak yukarıda da dolaylı olarak belirttiğim üzere güvensizlik, cesaretsizlik, korku vb. kara bulutları üzerimizden atalım ve konuşmaları da olayları da kendi aklımızla değerlendirelim. Bu sefer ne olur? Haksızlık yapanları destekleyerek haksızlıklarına ortak olmayız.

"Kim zerre kadar hayır yapmışsa onu görür. Kim de zerre kadar kötülük yapmışsa onu görür."

(Kur'an-ı Kerim, 99:7-8)

Zerre kadar da olsa hayır yapar ve hayır yapılmasına vesile oluruz inşallah.

Sabahattin Gencal, Kuzuluk, 12. 07. 2026