Sabahın
08.30’unda bilgisayarın başındaydım. Alışıla gelen sıra ile okuyordum. Bu kez
Facebook’un hikâyeleri ve Reelsleri zamanımı fazla yedi.
Özellikle
sağlıkla ilgili kısa videolardaki diz ağrılarından, sırt ağrılarından kurtulmak
için yapılacak hareketler ne yememiz ne yemememiz gerektiğini belirtilen
konular ilginç.
Çok
izledim ama bir yarar görmedim. Demek ki?
Zihnimizden
günde 60 bin ile 70 bin arasında düşünce ve duygu geçermiş. 170 bin olsa ne
fayda hareket olmadıktan sonra. Böyle zihnim çalkalanırken rahmetli Nurettin
Topçu aklıma geldi. Bir zamanlar az da olsa çıkarttığı hareket dergilerini de
okumuşluğumuz var.
Topçu
konusundaki bilgilerimi tazelemek için Google’a başvurdum. Ne güzel, en kısa
sürede bilgiler yığılıyor insanın önüne:
“Nurettin
Topçu'nun Hareket Felsefesi, Fransız filozof Maurice Blondel’in
"aksiyon" felsefesi ile İslam tasavvufunun sentezidir. Düşünce
sisteminin merkezinde; dünyevi hazlara teslim olmayan, daima daha mükemmeli
arayan, iradeye dayalı aktif bir ahlak ve varoluş mücadelesi yer alır.”
Felsefenin
sacayağını oluşturan temel kavramlardan
• İrade, • İsyan
Ahlakı, • Anlam ve Istırap
kavramlarının okunmasını salık veririm. Tabii İsyan ahlâkının yerleşmesini de…
Sen
ne yapıyorsun, okuyucuları isyana sevk mi ediyorsun. Toplum zaten barut gibi
olmuş falan filan diyenlere dur ve okumaya devam et diyorum:
“Burada
kastedilen devrimci bir isyan değil; bireyin tembelliğe, atalete, dünyevi
çıkarlara ve nefsine karşı başkaldırmasıdır. İnsan, kendi eksikliklerine ve
konfor alanına isyan ederek ahlaki bir yükseliş yaşar.”
Ben
kaç kere isyan ettim bilemezsiniz. Yine de yükselişe geçemedim. Ama az kaldı.
Bilindiği üzere “Az kaldı, maraz kaldı", bir işin veya sıkıntılı bir
dönemin bitmesine çok az bir zaman kaldığını ancak sona yaklaşırken çekilen
sıkıntıların, yorgunlukların veya gerginliklerin (marazın) artık sabrı
taşırdığını ifade eden bir halk deyimidir.”
İnşallah
benim sabrım taşmayacak, inşallah toplumun da sabrı taşmayacak… Bu duadan sonra
kısaca şunu söyleyeyim:
Allah’a
(cc) şükürler olsun ki dünyevi çıkar peşinde olmadım olmayacağım. Nefsimle
savaşımı hep kazandım kazanacağım da inşallah. Tembel olmamıştım hiç ama
halsizlikten ve yorgunluktan mı bilmiyorum bugünler tembelleştim galiba. Adalet
adalet diye yazarken atalete düştüm. Atalet’in ne olduğunu biliyoruz ama yine
da hatırlatalım: “Atalet, temel olarak eylemsizlik, hareketsizlik veya
tembellik anlamına gelir.”
İnsanoğlu,
en zoru başarıyor da en basitlere takılıveriyor. Bu da bir imtihan. Yine
şükrediyorum. Zoru başarmanın tadını alan biri olarak hareketsizliğe isyan
ediyorum. Önce beden hareketleri sonra da beyin…
Bu
arada bir haber de vereyim: Sağ olsun oğlum Ahmet, 10 gün sonra gideceğimiz
kaplıca beldesinde her gün benim yürümeme yardımcı olacak. Perhize şimdiden
başladım. Resim defterlerim, kalemlerim ve boyalarım vardı zaten. Eksikleri
tamamladık. İnşallah tatil beldesinde çalışacağım.
Gönlüm
isterdi ki kaosa düşmek üzere olan toplumumuz ve devletimiz için de bir şeyler
yapabileyim. Elimden bir şey gelmiyor. Ama okuyucularımız şöyle düşünebilir:
Bir ayağı çukurda olan hocamız her gün adeta feryat edercesine toplumumuzu
birliğe, aklını işletmeye ve çalışmaya davet ederken biz nasıl durabiliriz?
Allah
rahmet etsin Topçu hocamızı hatırlayınca beyin hücrelerimiz harekete geçti.
Güzel
hareketler dileğiyle…
Sabahattin
Gencal, İstanbul, 22. 06. 2026


