Kalemin Oğlu | Babalar Günü’ne Özel | Bir Ahmet Gencal Şiiri
Kan bağı değil, gönül bağıdır asıl olan. Babam Sabahattin GENCAL’ın izinde, onun yazdığı her sayfayı kendi kalbimde bir şiire dönüştürdüm. Bu Babalar Günü’nde, hayatıma kattığı her kelime, öğrettiği her duruş için ona bir teşekkür niteliğinde olan bu şiiri kaleme aldım. Biz, mürekkepten bir nesiliz.
Tüm babaların ve babalık şefkatini kalbinde taşıyanların günü kutlu olsun.
📌 Sözler: Ahmet GENCAL
📌 Seslendirme: Yapay Zeka
📌 Görsel Tasarım: Yapay Zeka
KALEMİN OĞLU
Kan bağı değilmiş asıl bağ,
gönül bağıymış derler tasavvufta
ben bu sözle avundum yıllarca.
Çocuğum olmadı, baba olamadım,
ama binlerce öğrencim oldu,
ben de iyi ki öğretmen olmuşum dedim,
sonra anladım, bu da senden gelmiş baba…
On yedi yıl bir evde sessizlik büyüttüm,
boş bir beşik gibi geçti mevsimler.
Bir şiirde demiştim: “baba olsaydım,
babam gibi olurdum, adam gibi adam olurdum”
şimdi anlıyorum, o dize bir dilek değilmiş,
bir itirafmış: ben zaten babam oldum...
Derler ki insan iki kere yaşar,
biri etten, biri bıraktığı izden.
Benim izim de oydu zaten
her sabah bir sayfa yazan adam,
her sayfada bana bir şey bırakan adam.
Ben onun çocuğu değilim sadece,
onun cümlesiyim, onun virgülüyüm,
satır arasında unutulmayan bir vurguyum.
Derler ki, insan yaşlanırken
ya yeni bir şey doğurur ya kendi içine kapanır.
Sen doğurdun baba,
tam seksen üç kitap doğurdun,
her sabah bir sayfa kadar doğurdun,
ben de o sayfaları şiir yaptım, ses yaptım
işte bizim soyumuz bu:
mürekkepten bir nesil, sözden bir aile.
Baba,
çocuğum olmadı diye kızmadım hiç kendime;
sen bana kelime verdin, sabır verdin, duruş verdin.
Belki bir torun büyümedi kucağında
ama bir oğul büyüdü kalemde.
Bugün babalar günü.
Sen iyi bir baba oldun.
Ben de senin gibi bir evlat olabildiysem,
yeter bana.
Ahmet Gencal
21 Haziran 2026
