Son Gülen Kimdir?

 

Son Gülen Kimdir? Sessizliğin İçindeki Hakikati Anlatan Şiir | Bir Ahmet Gencal Şiiri

Herkes aynı havayı soluyor; peki herkes aynı iklimde mi yaşıyor? Bu şiir, dışarıdaki sıcaklıktan çok insanın içinde büyüyen sessiz fırtınaları anlatıyor. "Son Gülenin Sessizliği", yalnızca bir şiir değil; insanın vicdanına, hafızasına ve zamana tutulmuş şiirsel bir aynadır. Hava durumu ile hissedilen sıcaklık arasındaki farktan yola çıkan şiir; görünmeyen duyguları, söylenemeyen sözleri ve toplumun ortak ruh hâlini metaforlar aracılığıyla sorguluyor. Bu eser; çağdaş Türk şiirinin diliyle, felsefi düşünceyi, tasavvufi sezgiyi, psikolojik çözümlemeyi, toplumsal gözlemi aynı şiir dokusunda buluşturuyor. Şiir boyunca siyaset anlatılmıyor; insan anlatılıyor. Kazananlar anlatılmıyor; vicdan anlatılıyor. Sesler anlatılmıyor; sessizlik konuşuyor. Bu şiir; Sabahattin Gencal’ın “Son Gülen Elbet İyi Güler” başlıklı blog yazısından ilham alınarak yazılmıştır. https://gencalsabahatti.blogspot.com/ Eğer bu dizelerde kendinizden bir parça bulduysanız, düşüncelerinizi yorumlarda paylaşmayı unutmayın. Sizce gerçekten son gülen kimdir? Şiiri beğendiyseniz videoyu paylaşarak daha fazla insana ulaşmasına katkı sağlayabilirsiniz. Ahmet Gencal kanalında; çağdaş Türk şiiri, felsefi şiir, tasavvufi şiir, insan ruhunu anlatan şiirler, özgün edebiyat içerikleri düzenli olarak yayımlanmaktadır. Yeni şiirleri kaçırmamak için kanala abone olmayı ve bildirimleri açmayı unutmayın. İyi seyirler, iyi dinlemeler...

Son Gülen Elbet İyi Güler

 

Bugün havadan sudan söz edeceğiz.¹ Yanlış anlaşılmasın sıcaklık, yağış, rüzgâr ve nem gibi meteorolojik olayları tahmini olan hava durumu raporundan söz etmeyeceğiz. “Partikül maddeler (PM10, PM2.5), karbonmonoksit (CO), azot dioksit (NO₂), kükürt dioksit (SO₂) ve ozon (O₃) vb. bildiren hava kalitesi raporu da sunmayacağız.” Sunmayacaklarımızı yazmamız sadece karşılaştırmada kolaylık içindir.

Raporları hatırlayalım: Sıcaklık: 31 derece, hissedilen sıcaklık: 41.  Bu ne demek oluyor? “Sıcaklık termometrenin ölçtüğü hava değeri iken, hissedilen sıcaklık nem, rüzgâr ve güneş radyasyonu gibi faktörler sebebiyle insan vücudunun algıladığı sıcaklıktır. Yazın yüksek nem vücut terlemesini zorlaştırarak havayı daha sıcak, kışın ise rüzgâr vücut ısısını hızla düşürerek havayı daha soğuk hissettirir.” Basınç için de aynı şey söylenebilir mi?

Hocam, gündemde siyasi gelişmeler varken havadan cıvadan söz etmek doğru olmuyor, diyenlerimiz de çıkabilir. Bu beklentiler için birkaç söz de…

 Günümüzdeki siyasi durumu konunun uzmanları yazması gerekmez mi? Gerekir ama herkes susuyor.  Niçin acaba? Neyse yazmalarını isteyerek başlarını derde sokmayalım. Biz de Niyazi olmak istemeyiz. Birkaç satır yazdıktan sonra tam konuya girecekken kelime oyunlarıyla başka konulara geçelim.

Soruyorum:

Günümüz Türkiye’sinde siyasette sıcaklık kaç derecedir? Bunu ancak uzmanlar bilir diyeceksiniz. Peki, hissedilen sıcaklık kaç derecedir? Konuyu daha da çok özelleştirelim: Sizin hissettiğiniz sıcaklık?..

Eminim ki bazıları terlerken bazıları da seviniyor bazıları da sevinmenin ötesinde gülüyordur. “Son gülen iyi güler.”

 (…)

“Buna yok inan hakkın

Yazık değil mi onca şeye

Sırça köşk döndü bak harabeye

Hiç ihtiyacımız yoktu vurduğun o son darbeye

Ben aşk için ölürüm diyordun

Nerde verdiğin o sözler

Yaralı kalbimin günahı boynuna

Son gülen elbet iyi güler”   

(…)

Bu sözleri siyasetçi gibi yorumlamayın. Nasıl yorumlayacağınızı yazar Fettah Can’a sorun. Fettah’ı bulamazsanız kime isterseniz ona sorun ama bana sormayın. Ben yukarıda da yazdım ya başka konuya geçiyorum:

CHP’nin lideri Özgür Özel’in Son CHP Grubunda yaptığı Veda Konuşmasını ben de dinledim. Ama ben başka biçimde dinledim. “Başka” derken aklıma rahmetli eşim geldi. “Sen başka” diye takılırdı bana…

Gerçekten konuşmanın başından sonuna kadar daha önce dinlediğim siyasetçiler de sinemaskop olarak gözümün önünden geçtiler. Yaa ne kadar da çok siyasetçiyi dinlemişim. Bu konuda bayağı bir tecrübem var ama nedense siyasete bulaşmamak için yazmadım. Burada hafızamda iz bırakanların isimlerini yazıp geçelim:

 1954’te Trabzon Dernekpazarı’nda Osman Bölükbaşı’nın konuşmasını dinledim. Türk siyasetçilerinin en büyük hatiplerinden biri olan Bölükbaşı’nın “Eski tas eski hamam” sözü aklımda kaldı.

1957’te  Erzurum Ilıca Şeker Fabrikasının açılışında Cumhurbaşkanı Celal Bayar ve başbakan Adnan Menderes’in konuşmalarını dinledim. Menderes deyince kimin içi sızlamaz…

1960’da Erzurum Ilıcadaki ilköğretmen okulumuzun tören alanında İhtilal konsey üyelerinden Muzaffer Özdağ’ı dinledim. Türk milliyetçiliğinden söz etmişti.

1963’te İsmet Paşa’yı Bursa Eğitim Enstitüsü konferans salonunda dinledim. Planlamadan söz etmişti.

1964’te Bursa CHP İl kongresinde Prof. Dr. Turhan Feyzioğlu’nun ve Bülent Ecevit’in konuşmalarını çok beğendim. Ecevit ortanın solunu açıklıyordu.

1968’de Samsun’da bir salonda Prof. Dr. Necmettin Erbakan’ı dinledim. Salonda bulunanlarını sıkmadan 3 saat konuşmak herkesin harcı değil.

2002’de Ümraniye’de Uzun Adam diye anons edilen Recep Tayyip Erdoğan’ı dinledim.

Yanlış anlaşılmaması için tekrar edeyim: Daha birçok siyasetçiyi dinledim. Bu yazdıklarımın diğerlerine göre hatiplik yönleri daha ağır basıyordu.

Ve Özgür Özel’in 21 Temmuz Veda Konuşması… Bir anda bu kadar çok siyasetçiyi nasıl dinlediğimi izah edemiyorum. Hatipler hakkında hüküm vermem haddim değil. Hepsinin kendilerine göre taktir edilecek özellikleri vardır. Özel’in hatipliği üzerinde düşünmedim ama kendisinin de belirttiği üzere samimiyeti üzerine odaklandım. Üstelik veda konuşmasıydı.

Beni tanıyanlar bilir. Vedalara dayanamam. Vefalıya dayanamam, samimi olanlara da… Evet, iyi tahmin ettiniz. Gözyaşlarımı tutamadım.

Hiçbir partiye üye olmayan, Parti programlarını, projelerini ve vaatlerini dinlemeden oy vermeyen biri olarak böyle duygulanmamı nasıl yorumlayacağımı bilemiyorum. Hayırlara gitsin.

Yazmak bizden taktir Allah’tan (cc).

Sabahattin Gencal, Kuzuluk, 22. 07. 2026

  ___________________________________

 1.               Havadan sudan söz etmek, belirli bir önemi olmayan, derinlik gerektirmeyen ya da tamamen sıradan konularda (gelişigüzel veya can sıkıntısını gidermek amacıyla) sohbet etmek anlamına gelen bir deyimdir. Genellikle yeni tanışılan biriyle buzları eritmek için bu tarz konuşmalara başvurulur.