Yazmak mı Zor Okumak mı?

 

Ben, beni bana anlatabilmem için beni tanımam gerek.

Ben, beni sana anlatabilmem için seni tanımam gerek.

Ben ne beni tanıyorum ne seni. Onun için ben anlatılamadan, tanınmadan kalıyor bende.

Ben ölürsem ölür ben de.

Ölüm kaderde var. Herkes ölümü tadacaktır. Ancak bir formül bulursak içimdeki ben yaşayacaktır.

Yaşamak istiyorum arınmak için

Yaşamak istiyorum yaşatmak için.

Ne o? Bir şey anlamadınız mı? Prof. Dr. İsmail Hakkı Aydın gibi cevap vereceğim:

Canınızı sıkmayın. Ben de anlamadım.

İnsanoğlu bu merak eder. Anlamadığını bile anlamak ister.

Siz de anlamak mı istiyorsunuz?  O zaman da Prof. Dr. Niyazi Kahveci gibi uyarayım:

Anlamak istiyorsanız eğer, bu yazdıklarıma ek yazacaklarımı da on defa okuyacaksınız.

Nee, on defa mı, tövbe olsun senin yazılarını son defa okuyorum… demeyi aklının ucundan geçirene diyorum ki; Kahveci, bir metni değil bir kitabı on defa okumaktan söz ediyor.

İlkin hızlıca bir okuyunuz. Sonra yavaş yavaş düşüne düşüne. Sonra ilginizi çeken yerlerde neden, niçin, nasıl vb. sorular sorarak sonra da kendi düşüncelerinizi de katarak, sonra? Sonra sonra aklımda mı kaldı ki tekrarlayayım. İsteyen Kahveci videoları izlesin. Değerli hocamız akıl çapımızın genişlemesi için diyor bunları. Duymuşsunuzdur zaman zaman, Müslümanların akıl çapları genişlemezse çağdaşlaşamazlar, diyor…

Kahveci’yi yazdım ki benim alıntılarımı hayde hayde okuyabilesiniz.

Alışkanlıklarımı az çok biliyorsunuzdur: Her gün, Allah’ın (cc) izniyle pazara çıkar gibi İnternet Çarşısına çıkarım. Alışveriş yapmadığım zamanlar da olur ama genellikle az da olsa bir şeyler alırım. Emekliyim ama boş dönmem bu pazardan. Her şey ucuz. Ucuz etin yahnisi pek de iyi olmaz ama benim yemeklerim fena olmaz. Bildiğiniz gibi oğlum Fuat en iyi aşçılardan ve gurmelerden biridir. Biz de az çok öğrendik bir şeyler. Bir kere pazardan en iyilerini seçerim. Farkındaysanız onları pişirmeden de servis edebiliyorum. Pişirdiklerimi de kitaplara sığdırmaya çalışıyorum.

İşte size pişirmediğim alıntılar. Tam da armut piş ağzıma düş cinsinden:

Bu arada şunu da sorayım: Bir taşla iki kuş vurmak için niçin alıntı yaptığımı da yazıversem bir sakıncası olmaz herhalde.

Biliyorsunuz ki bilgisayara birinci oturuşumda okurum ve veriler toplarım. En geç 45 dakika sonra bilgisayardan çıkmak zorundayım. Yoksa bacaklarım fena şişer. Bir ben buna şaşar, bir ben de kaçar… Dinlenme esnasında kafamdakiler iki değirmen taşı arasında olduğu gibi un ufak edilir. Bazen bu undan muhlama ve kuymak yapabiliyorum bazen de un olarak veriyorum. Tabii muhlamanın tadını bilmeyenler düşünme zahmetine katlanmaz ve unu da kullanmaz.

Benzetmede hata olmaz derler. Ben aktarayım siz benzetin… Bak, az daha faul yapıyordum. Benzetmek kelimesinin başka anlamını düşünmeyin. Egemenler her gün kişileri de kurumları da benzetiyor benzeteceği kadar…

Yine iğnelemiş mi olduk? Oğlum Fuat sık sık iğnelemememi söyler. Rahmetli babam üzerinde toplu iğne bile taşıma demişti bana. Gerçekten hiç silah taşımadım. Ama ek olarak yazayım 19 yaşıma yeni girmişken bir ilkokula müdür vekili olarak atandığımda bilgisizliğin ve cahilliğin verdiği cesareti gösterince “çifte tabancalı öğretmen”e çıktı adımız. Üstelik Trabzon’lu olduğum anlaşılınca Çaykara’lı olduğum unutuldu Tonya’lı olarak tanındım. Bereket eğitim enstitüsünü kazandım da iki ay sonra şerifliğimizi yüzümüze gözümüze bulaştırmamış olarak ayrıldık…

Senaryocular şöyle der: Sahnede bir silâh görünüyorsa o silah mutlaka patlamalı. Patlamazsa fuzuli yazılmış olur. Ben silâh olarak kalemi kullanacağım. Hiç olmazsa patlama seslerinin duyulmasını isterim:

Efendim, beni ilk kez okuyan var mı bilemem. Varsa onlar için yazıyorum:

83 yaşında başında saçı, ayağında kuvveti kalmamış, gözlüklü bir emekli öğretmen hayal ediniz. Çoğunlukla odasındaki benlerle yaşar. Onlarla kavga dövüş kırla gider ama başkalarıyla değil kavga çekişmesi bile görülmemiştir. Terapi için, tabii doktor tavsiyesi ile yazı bile yazar. Yazıları okunsa ne yazar okunmasa ne yazar.

Gidenler hayâl, kalanlar Rûya

Yaşıyorum öylesine şimdi gûya

Şiir yazıyorum gece gündüz suya

Okunsa ne yazar, okunmasa ne

▫️Güney Aslan, 10,02,2016

Haa, az kalsın unutuyordum. Bugün İnternet çarşısından ne aldıklarımı yazacaktım:

Bilgisayarı açınca asker arkadaşımın bir paylaşımının olduğu hatırlatıldı bana. Alışkanlık sırasını bırakarak hemen onu açtım. Bir Facebook paylaşımı:

“Yaşamak Ne Güzel Şey

Sürekli şikâyet eden, pesimist ve karanlık odaklı insanlar aslında yürüyen birer "enerji uçurumu"dur. Tasavvufun "hâl sirayeti" ilkesi ve kuantumun"…

Değerli arkadaşım bir neşe kaynağıdır. Tam 53 senedir yüz yüze görüşmedik. Ama telefonla görüşürüz haftada bir de olsa. Bazen de görüntülü… Alo demesiyle ilâç içmiş gibi olurum… Yaşamak güzel şey; telefonla görüşmek de güzel.

Sonra yine Facebook’tan bir köylümün paylaşımı:

“Vakit varken imkân yoktu, imkân varken vakit; sonra bir bakmışsın ömür geçmiş, sıra keşkelere gelmiş. Günümüz sağlık afiyet bereketli olsun.” Daha dün keşkeli bir yazı yazmıştım. Keşke keşke dememek için aklımızı kullanabilsek…

Tanımadığım birinden:

Suyu daha faydalı, daha iyi emilen ve daha bilinçli tüketilen hale getiren teknikler var. Bunlardan bazıları:

Mineral ekle: 1–2 damla limon /1 çimdik kaya tuzu

Yavaş iç: yudum yudum

Cam şişe kullan

Ilık tercih et (özellikle sabah)

Güne yayarak iç

Suyu havalandır.

…

Suyu havalandırma konusunu bilmiyordum doğrusu…

Suyun da canı var… Müsaadenizle Google’a giriyorum. İşte aldığım bilgilerden birkaç satır:

“Deney sonuçları: Su canlıdır, verilen mesajları alır!

Ünlü Japon Araştırmacı Dr. MasaruEmoto, farklı su örneklerini dondurarak fotoğraflarını çekmiştir.

Sonuçlar temiz akarsulardan alınan, sevgi, şükran, melek yazılı sular güzel kristaller oluşturduğunu; musluk suları, şeytan yazılı sular ise bozuk kristaller meydana getirdiğini tespit etmiştir.” (https://www.yeniasya.com.tr/cenk-calik/su-canli-midir_544479)

İnternet Çarşısından aldıklarımın tümünü yazsam olmaz. Onun için Sayın Yakup Takaoğlu’nun ifadelerini tekrar edeyim:

“Selamlar arkadaşlar, Kalem büyük bir silahtır. Kıranı Hâkim eder, yazanı da mahkûm. O halde: kırdığımız kalemin Hâkimi, yazmış olduğumuz yazıların mahkûmu olabiliriz. Kısaca, işi silah olan silahına, doğru nişan alarak. İşi kalem olan kalemine sarılarak doğruları yazsın der, hepinize hayırlı günler dilerim.”

Bu yazı benim için bitti. İş size kalıyor. Açık deyişle Kahveci’nin önerisini tutabilenlere…

Kolay gelsin.

Sabahattin Gencal, İstanbul, 02. 07. 2026

 

Doğadan Sesler

 

DoğaTerapisi #Rahatlama #SuSesleri

Rabbani'nin Mektupları- 120

 İmâm-ı Rabbânî Hazretleri’nin Mir Muhammed Numan’a yazdığı 120. Mektup'un sistematik özeti aşağıdadır:

Mektubun Temel Konusu

Mektubun ana teması, gönül birliği (erbâb-ı cemiyet) içerisinde olan salih kimselerle sohbet etmenin önemi ve fazileti üzerinedir.

Sistematik Özeti

1. İletişim ve Hatırlatma:

• İmâm-ı Rabbânî, muhatabı olan Mir Muhammed Numan’ın bir unutkanlık içine girdiğini, hatta selamlaşma ve nezaket kurallarını dahi ihmal eder bir hale geldiğini belirterek onu nazikçe ikaz eder.

2. Vaktin Değerlendirilmesi:

• Dünya hayatının kısıtlı bir fırsat olduğu vurgulanır. Bu kısa ömrün en zaruri işlere harcanması gerektiği belirtilir.
• En zaruri ve en kıymetli iş, hak yolunda gönül birliği yapmış kimselerle (erbâb-ı cemiyet) sohbet etmektir. Hiçbir meşgale, bu sohbetin yerini tutamaz.

3. Sahabe-i Kiram’ın Üstünlüğü ve Sohbetin Gücü:

• Sahabe-i Kiram’ın diğer tüm velilerden (Veysel Karani veya Ömer Mervani gibi büyük evliyalar dahi olsa) üstün olmasının yegâne sebebi, Hz. Peygamber (s.a.v.) ile olan sohbetleridir.
• Sahabenin imanı "şühuda" (görmeye/müşahedeye) dayalı bir iman seviyesine ulaşmıştır; vahye tanıklık etmek, mucizeleri bizzat görmek bu seviyeyi sağlamıştır. Bu dereceye başka kimse ulaşamamıştır.
• Sahabe dışındaki büyük zatların hataları bile, sahabenin sevabından üstün tutulmuştur. Bunun tek gerekçesi, sahabenin "sohbet-i nebeviyye" bereketine mazhar olmalarıdır.

4. Sonuç ve Dua:

• Eğer Veysel Karani gibi büyük zatlar, sohbet-i nebeviyyenin kazandırdığı bu üstünlüğü tam manasıyla idrak etmiş olsalardı, hiçbir engel onları bu sohbetten alıkoyamazdı.
• Mektup, Allah’ın bu büyük fazlı dilediğine verdiği hatırlatmasıyla ve dünyada sahabe asrına yetişemeyen müminlerin, ahirette onların zümresiyle haşrolunması duasıyla nihayete erer.

Özetle: İmâm-ı Rabbânî, bu mektubunda "sohbetin terbiyedeki tesiri" ilkesini vurgulamakta; salihlerle birlikte olmanın, kişiyi kamil bir insan olma yolunda en hızlı ve en etkili şekilde yükselten unsur olduğunu ifade etmektedir.

 

Beethoven 1. Senfoni

 

BİS KLASİK MÜZİK KONSERLERİ | BEETHOVEN 1.SENFONİ

Evinizin konforunda, tadına doyum olmaz konserler! Şef Ender Sakpınar yönetimindeki Eskişehir Büyükşehir Belediyesi Senfoni Orkestrası, Beethoven’ın “Keman ve Orkestra için İki Romans”ını, solist Ayşen Ulucan eşliğinde yorumluyor. Evrensel müziğin habitat’ında izleyin. #pazarkonseri #klasikmüzik #konser yeni bir keşfe ne dersin?    • ÖZEL YAPIM  |  İPEK YOLU'NUN ANKARA DURAKLARI   şimdi tıkla! bir tıkla Abone ol!    / habitattv   Bildirimleri Aç! BEĞEN! Paylaş! TAKİP ETMEYİ UNUTMAYIN! ---:) https://www.instagram.com/habitattv_t...   / habitattv_tr   http://habitattv.com.tr

Son Çağrı

  

  

Sözü uzatmadan, dolandırmadan ve sakınmadan söylemek gerekir. Acı ama gerçek şudur ki uzun zamandır yarı sömürge gibi olan Türkiye Cumhuriyeti’ne uygulanan uyuşturucunun ölçüsü artırılmış durumdadır. Türkiye Cumhuriyeti’nin yok olmaması; ulusumuzun bir kuru kalabalıklara dönüşmemesi için gecikmeden önlemlerimizi almalıyız.

Kurtuluş önlemleri için öncelikle durumu saptamalı; geçerli, güvenilir öneriler geliştirmeli ve geliştirilen önerileri, savsaklamadan uygulamalıyız.

21.yüzyılın başlarında Türkiye Cumhuriyeti’nin ne durumda olduğu Sinanoğlu’nun şu paragrafıyla özetlenebilir:

“Yumuşak güçle uyuşturulan milletler, millet olmaktan çıkarlar, kuru kalabalıklara dönüşürler, sürüleşirler. Yumuşak güçle işgal, bir ülkenin milli bağışıklık sistemini çözer, bozar ve çürütür. Devlet de bozulur, başkalarının devleti olur. Ama sokaktaki vatandaş hâlâ devleti var sanır. Evet devlet var, var olmasına ama artık senin devletin değildir. Böyle ülkeler de ilkin aydınlar, yazarlar, bilginler susturulur ya da satın alınırlar ya da öldürülürler.

Türkiye uzun yıllardan beri yumuşak güç yöntemiyle ele geçirilmiştir. Makas, özellikle eğitim, kültür ve dile atılmıştır. Bu, Türkiye’ye en büyük ihanettir. Türkiye bugün, sömürülerden de aşağı bir duruma düşürülmüştür.”¹

Türkiye Cumhuriyetini içinde bulunduğu bunalımdan çıkartılması için tüm kurum ve kuruluşların, tüm bireylerin üzerlerine düşen görevleri zamanında yapmaları gerekir.

Ben de bir yurttaş olarak HEEY adını verdiğim bir çözüm önerisi geliştirdim: Hukuk + eğitim + ekonomi + yönetim =  (HEEY)² aynı anda ve öncelikle ele alınmalıdır.

Bu önerimin merkezinde kültür ve kültür taşıyıcısı dil vardır. Açık deyişle hukuk kültürü, eğitim kültürü, ekonomi kültürü ve yönetim kültürü olmaksızın hiçbir şey olmaz.

Sömürücü güçler, Türkiye Cumhuriyeti’nin kurulmasından öncesinden başlayarak günümüze dek sinsice kültür taşıyıcısı dilimizi yozlaştırarak kültürümüzün kaynaklarını kurutmak, toplumumuzu toplum olmaktan çıkarıp Türkiye’yi bir pazar, bireyleri de köle yapmak için çabalamışlardır.

Düşmanlar, yerli işbirlikçileri eliyle kötü emellerine ulaşmak üzereler.

Bunalımdan kurtulmak için, iş işten geçmeden örgütlü olarak üzerimize düşen görevleri yapmalıyız.

Örgütlü çalışmadan özellikle söz edişim şundandır:

Ben tam yarım asırdan beri aydınlarımıza, yurttaşlarımıza çağrıda bulunuyorum; ama sesimi duyan olmuyor. “Oğlumun adı Reşit, sen söyle sen işit.” deyişini hatırlatır biçimde kulakların kapandığını görüyoruz. Tabii, gözler de kapanıyor. Kulaklarını, gözlerini kapayanların ister istemez beyinleri de, gönülleri de kapalı olur. Kısaca, bu durum sürerse uyuştucu etkisinden kurtulamayız.

1963’den beri birçok çağrı’m oldu. Bunlardan birkaçını bir arada yeniden sunmuş bulunuyorum.

Duygularımı, düşüncelerimi eyleme dönüştüremedim, dönüştüremiyorum da; onun için bu son çağrı’mı yayınlıyorum.

Çağrı benden, eylem okuyucularımdan, takdir Allahtan...

Sabahattin GENCAL,

Kocaeli, 04. 05. 2015

_______________

1.Prof. Dr. Oktay Sinanoğlu,

 http://norotila.blogspot.com.tr/2012/01/oktay-sinanoglu-ile-          soylesi-1.html

2. Sabahattin Gencal,

http://blog.milliyet.com.tr/heey-masasi/Blog/?Blog         No=299955

 _________________________________________________

Sabahattin Gencal, KültürTaşıyıcısı DİL, Cinius Yayınları, İstanbul, 2021

 

Portre

 

"antoni-caba-89722_1280.jpg" adlı dosyada yer alan bu eser, Katalan ressam Antoni Caba i Casamitjana'ya aittir.

Eser, sanatçının döneminin portre geleneğini yansıtan karakteristik çalışmalarından biridir.

Dostoyevski'den Vecize

 

                                                              Dostoyevski - Vecize

Bir Ülkenin Gerçek Temeli: İnsan

 

Bir Ülkenin Gerçek Temeli: İnsan | Bir Ahmet Gencal Şiiri

Bazı şiirler sadece okunmaz… İnsanın içine dokunur, düşündürür ve kendisiyle yüzleştirir. “İnsan Kalmanın Ağır Sınavı”; vicdan, adalet, ahlak, bilinç, bilinçaltı, toplum ve insan olmanın sorumluluğu üzerine yazılmış felsefi ve tasavvufi bir şiir dinletisidir. Bu şiirde; bir insanın kendi içindeki mücadeleyi, bir toplumun değerlerini, hakikati arama yolculuğunu ve yeniden ayağa kalkma umudunu anlatmaya çalıştım. Çünkü bazen değişim dışarıda değil, insanın kendi kalbinde başlar. İyi insan olmak… İyi yurttaş olmak… Ve en önemlisi: İnsan kalabilmek… Şiir: Ahmet Gencal Seslendirme: Yapay Zeka Bu şiir; sevgili babam Sabahattin Gencal'ın "İyi İnsan ve İyi Yurttaş Olabilmek İçin" başlıklı blog yazısından ilham alınarak yazılmıştır. https://gencalsabahatti.blogspot.com/...