Sözü
uzatmadan, dolandırmadan ve sakınmadan söylemek gerekir. Acı ama gerçek şudur
ki uzun zamandır yarı sömürge gibi olan Türkiye Cumhuriyeti’ne uygulanan
uyuşturucunun ölçüsü artırılmış durumdadır. Türkiye Cumhuriyeti’nin yok
olmaması; ulusumuzun bir kuru kalabalıklara dönüşmemesi için gecikmeden
önlemlerimizi almalıyız.
Kurtuluş
önlemleri için öncelikle durumu saptamalı; geçerli, güvenilir öneriler
geliştirmeli ve geliştirilen önerileri, savsaklamadan uygulamalıyız.
21.yüzyılın
başlarında Türkiye Cumhuriyeti’nin ne durumda olduğu Sinanoğlu’nun şu
paragrafıyla özetlenebilir:
“Yumuşak
güçle uyuşturulan milletler, millet olmaktan çıkarlar, kuru kalabalıklara
dönüşürler, sürüleşirler. Yumuşak güçle işgal, bir ülkenin milli bağışıklık
sistemini çözer, bozar ve çürütür. Devlet de bozulur, başkalarının devleti
olur. Ama sokaktaki vatandaş hâlâ devleti var sanır. Evet devlet var, var
olmasına ama artık senin devletin değildir. Böyle ülkeler de ilkin aydınlar,
yazarlar, bilginler susturulur ya da satın alınırlar ya da öldürülürler.
Türkiye
uzun yıllardan beri yumuşak güç yöntemiyle ele geçirilmiştir. Makas, özellikle
eğitim, kültür ve dile atılmıştır. Bu, Türkiye’ye en büyük ihanettir. Türkiye
bugün, sömürülerden de aşağı bir duruma düşürülmüştür.”1
Türkiye
Cumhuriyetini içinde bulunduğu bunalımdan çıkartılması için tüm kurum ve
kuruluşların, tüm bireylerin üzerlerine düşen görevleri zamanında yapmaları
gerekir.
Ben
de bir yurttaş olarak HEEY adını verdiğim bir çözüm önerisi geliştirdim: Hukuk
+ eğitim + ekonomi + yönetim = (HEEY)2
aynı anda ve öncelikle ele alınmalıdır.
Bu
önerimin merkezinde kültür ve kültür taşıyıcısı dil vardır. Açık deyişle hukuk
kültürü, eğitim kültürü, ekonomi kültürü ve yönetim kültürü olmaksızın hiçbir
şey olmaz.
Sömürücü
güçler, Türkiye Cumhuriyeti’nin kurulmasından öncesinden başlayarak günümüze
dek sinsice kültür taşıyıcısı dilimizi yozlaştırarak kültürümüzün kaynaklarını
kurutmak, toplumumuzu toplum olmaktan çıkarıp Türkiye’yi bir pazar, bireyleri
de köle yapmak için çabalamışlardır.
Düşmanlar,
yerli işbirlikçileri eliyle kötü emellerine ulaşmak üzereler.
Bunalımdan
kurtulmak için, iş işten geçmeden örgütlü olarak üzerimize düşen görevleri
yapmalıyız.
Örgütlü
çalışmadan özellikle söz edişim şundandır:
Ben
tam yarım asırdan beri aydınlarımıza, yurttaşlarımıza çağrıda bulunuyorum; ama
sesimi duyan olmuyor. “Oğlumun adı Reşit, sen söyle sen işit.” deyişini
hatırlatır biçimde kulakların kapandığını görüyoruz. Tabii, gözler de
kapanıyor. Kulaklarını, gözlerini kapayanların ister istemez beyinleri de,
gönülleri de kapalı olur. Kısaca, bu durum sürerse uyuştucu etkisinden
kurtulamayız.
1963’den
beri birçok çağrı’m oldu. Bunlardan birkaçını bir arada yeniden sunmuş
bulunuyorum.
Duygularımı,
düşüncelerimi eyleme dönüştüremedim, dönüştüremiyorum da; onun için bu son
çağrı’mı yayınlıyorum.
Çağrı
benden, eylem okuyucularımdan, takdir Allahtan...
Sabahattin GENCAL,
Kocaeli, 04. 05. 2015
_______________
1.Prof. Dr. Oktay Sinanoğlu,
http://norotila.blogspot.com.tr/2012/01/oktay-sinanoglu-ile- soylesi-1.html
2. Sabahattin Gencal,
http://blog.milliyet.com.tr/heey-masasi/Blog/?Blog
No=299955
_________________________________________________
Sabahattin Gencal, KültürTaşıyıcısı DİL, Cinius Yayınları, İstanbul, 2021
