Ben,
beni bana anlatabilmem için beni tanımam gerek.
Ben,
beni sana anlatabilmem için seni tanımam gerek.
Ben
ne beni tanıyorum ne seni. Onun için ben anlatılamadan, tanınmadan kalıyor
bende.
Ben
ölürsem ölür ben de.
Ölüm
kaderde var. Herkes ölümü tadacaktır. Ancak bir formül bulursak içimdeki ben
yaşayacaktır.
Yaşamak
istiyorum arınmak için
Yaşamak
istiyorum yaşatmak için.
Ne
o? Bir şey anlamadınız mı? Prof. Dr. İsmail Hakkı Aydın gibi cevap vereceğim:
Canınızı
sıkmayın. Ben de anlamadım.
İnsanoğlu
bu merak eder. Anlamadığını bile anlamak ister.
Siz
de anlamak mı istiyorsunuz? O zaman da Prof.
Dr. Niyazi Kahveci gibi uyarayım:
Anlamak
istiyorsanız eğer, bu yazdıklarıma ek yazacaklarımı da on defa okuyacaksınız.
Nee,
on defa mı, tövbe olsun senin yazılarını son defa okuyorum… demeyi aklının
ucundan geçirene diyorum ki; Kahveci, bir metni değil bir kitabı on defa
okumaktan söz ediyor.
İlkin
hızlıca bir okuyunuz. Sonra yavaş yavaş düşüne düşüne. Sonra ilginizi çeken
yerlerde neden, niçin, nasıl vb. sorular sorarak sonra da kendi düşüncelerinizi
de katarak, sonra? Sonra sonra aklımda mı kaldı ki tekrarlayayım. İsteyen Kahveci
videoları izlesin. Değerli hocamız akıl çapımızın genişlemesi için diyor
bunları. Duymuşsunuzdur zaman zaman, Müslümanların akıl çapları genişlemezse
çağdaşlaşamazlar, diyor…
Kahveci’yi
yazdım ki benim alıntılarımı hayde hayde okuyabilesiniz.
Alışkanlıklarımı
az çok biliyorsunuzdur: Her gün, Allah’ın (cc) izniyle pazara çıkar gibi İnternet
Çarşısına çıkarım. Alışveriş yapmadığım zamanlar da olur ama genellikle az da
olsa bir şeyler alırım. Emekliyim ama boş dönmem bu pazardan. Her şey ucuz. Ucuz
etin yahnisi pek de iyi olmaz ama benim yemeklerim fena olmaz. Bildiğiniz gibi
oğlum Fuat en iyi aşçılardan ve gurmelerden biridir. Biz de az çok öğrendik bir
şeyler. Bir kere pazardan en iyilerini seçerim. Farkındaysanız onları
pişirmeden de servis edebiliyorum. Pişirdiklerimi de kitaplara sığdırmaya
çalışıyorum.
İşte
size pişirmediğim alıntılar. Tam da armut piş ağzıma düş cinsinden:
Bu
arada şunu da sorayım: Bir taşla iki kuş vurmak için niçin alıntı yaptığımı da yazıversem
bir sakıncası olmaz herhalde.
Biliyorsunuz
ki bilgisayara birinci oturuşumda okurum ve veriler toplarım. En geç 45 dakika
sonra bilgisayardan çıkmak zorundayım. Yoksa bacaklarım fena şişer. Bir ben
buna şaşar, bir ben de kaçar… Dinlenme esnasında kafamdakiler iki değirmen taşı
arasında olduğu gibi un ufak edilir. Bazen bu undan muhlama ve kuymak
yapabiliyorum bazen de un olarak veriyorum. Tabii muhlamanın tadını bilmeyenler
düşünme zahmetine katlanmaz ve unu da kullanmaz.
Benzetmede
hata olmaz derler. Ben aktarayım siz benzetin… Bak, az daha faul yapıyordum. Benzetmek
kelimesinin başka anlamını düşünmeyin. Egemenler her gün kişileri de kurumları
da benzetiyor benzeteceği kadar…
Yine
iğnelemiş mi olduk? Oğlum Fuat sık sık iğnelemememi söyler. Rahmetli babam
üzerinde toplu iğne bile taşıma demişti bana. Gerçekten hiç silah taşımadım.
Ama ek olarak yazayım 19 yaşıma yeni girmişken bir ilkokula müdür vekili olarak
atandığımda bilgisizliğin ve cahilliğin verdiği cesareti gösterince “çifte
tabancalı öğretmen”e çıktı adımız. Üstelik Trabzon’lu olduğum anlaşılınca Çaykara’lı
olduğum unutuldu Tonya’lı olarak tanındım. Bereket eğitim enstitüsünü kazandım
da iki ay sonra şerifliğimizi yüzümüze gözümüze bulaştırmamış olarak ayrıldık…
Senaryocular
şöyle der: Sahnede bir silâh görünüyorsa o silah mutlaka patlamalı. Patlamazsa
fuzuli yazılmış olur. Ben silâh olarak kalemi kullanacağım. Hiç olmazsa patlama
seslerinin duyulmasını isterim:
Efendim,
beni ilk kez okuyan var mı bilemem. Varsa onlar için yazıyorum:
83
yaşında başında saçı, ayağında kuvveti kalmamış, gözlüklü bir emekli öğretmen
hayal ediniz. Çoğunlukla odasındaki benlerle yaşar. Onlarla kavga dövüş kırla
gider ama başkalarıyla değil kavga çekişmesi bile görülmemiştir. Terapi için,
tabii doktor tavsiyesi ile yazı bile yazar. Yazıları okunsa ne yazar okunmasa
ne yazar.
Gidenler
hayâl, kalanlar Rûya
Yaşıyorum
öylesine şimdi gûya
Şiir
yazıyorum gece gündüz suya
Okunsa
ne yazar, okunmasa ne
▫️Güney
Aslan, 10,02,2016
Haa,
az kalsın unutuyordum. Bugün İnternet çarşısından ne aldıklarımı yazacaktım:
Bilgisayarı
açınca asker arkadaşımın bir paylaşımının olduğu hatırlatıldı bana. Alışkanlık
sırasını bırakarak hemen onu açtım. Bir Facebook paylaşımı:
“Yaşamak
Ne Güzel Şey
Sürekli
şikâyet eden, pesimist ve karanlık odaklı insanlar aslında yürüyen birer
"enerji uçurumu"dur. Tasavvufun "hâl sirayeti" ilkesi ve
kuantumun"…
Değerli
arkadaşım bir neşe kaynağıdır. Tam 53 senedir yüz yüze görüşmedik. Ama
telefonla görüşürüz haftada bir de olsa. Bazen de görüntülü… Alo demesiyle ilâç
içmiş gibi olurum… Yaşamak güzel şey; telefonla görüşmek de güzel.
Sonra
yine Facebook’tan bir köylümün paylaşımı:
“Vakit
varken imkân yoktu, imkân varken vakit; sonra bir bakmışsın ömür geçmiş, sıra
keşkelere gelmiş. Günümüz sağlık afiyet bereketli olsun.” Daha dün keşkeli bir
yazı yazmıştım. Keşke keşke dememek için aklımızı kullanabilsek…
Tanımadığım
birinden:
Suyu
daha faydalı, daha iyi emilen ve daha bilinçli tüketilen hale getiren teknikler
var. Bunlardan bazıları:
Mineral
ekle: 1–2 damla limon /1 çimdik kaya tuzu
Yavaş
iç: yudum yudum
Cam
şişe kullan
Ilık
tercih et (özellikle sabah)
Güne
yayarak iç
Suyu
havalandır.
…
Suyu
havalandırma konusunu bilmiyordum doğrusu…
Suyun
da canı var… Müsaadenizle Google’a giriyorum. İşte aldığım bilgilerden birkaç
satır:
“Deney
sonuçları: Su canlıdır, verilen mesajları alır!
Ünlü
Japon Araştırmacı Dr. MasaruEmoto, farklı su örneklerini dondurarak
fotoğraflarını çekmiştir.
Sonuçlar
temiz akarsulardan alınan, sevgi, şükran, melek yazılı sular güzel kristaller
oluşturduğunu; musluk suları, şeytan yazılı sular ise bozuk kristaller meydana
getirdiğini tespit etmiştir.” (https://www.yeniasya.com.tr/cenk-calik/su-canli-midir_544479)
İnternet
Çarşısından aldıklarımın tümünü yazsam olmaz. Onun için Sayın Yakup Takaoğlu’nun
ifadelerini tekrar edeyim:
“Selamlar
arkadaşlar, Kalem büyük bir silahtır. Kıranı Hâkim eder, yazanı da mahkûm. O
halde: kırdığımız kalemin Hâkimi, yazmış olduğumuz yazıların mahkûmu
olabiliriz. Kısaca, işi silah olan silahına, doğru nişan alarak. İşi kalem olan
kalemine sarılarak doğruları yazsın der, hepinize hayırlı günler dilerim.”
Bu
yazı benim için bitti. İş size kalıyor. Açık deyişle Kahveci’nin önerisini
tutabilenlere…
Kolay
gelsin.
Sabahattin
Gencal, İstanbul, 02. 07. 2026
