Uyarılara Dikkat: İnsan En Çok Duymadığı Sözlere Pişman Olur

 

Uyarılara Dikkat: İnsan En Çok Duymadığı Sözlere Pişman Olur | Bir Ahmet Gencal Şiiri

Yapay zeka

Bazı sözleri duyduğumuzu sanırız; aslında yıllar sonra ne demek olduğunu anlarız. Bu şiir, dinlemediğimiz uyarıların ve içimizde büyüyen “keşke”lerin hikâyesidir. “Uyarılara Dikkat”, insanın yaş aldıkça geçmişine başka gözlerle bakmasını anlatan felsefi ve duygusal bir şiir. Hayat boyunca karşımıza çıkan öğütler, dost sözleri, tavsiyeler ve uyarılar... Bazılarını hemen anlarız, bazılarını ise ancak zaman geçtikten sonra. Çünkü insan bazen bütün işaretleri görür ama görmek istemediği gerçeğe gözlerini kapatır. Bu şiirde, bir ömrün içinden süzülen tecrübe, pişmanlık, karar, yalnızlık, inat ve geç kalmış fark ediş duyguları bir araya geliyor. “Uyarılara Dikkat”, yalnızca başkalarının söylediklerini dinlemek üzerine bir şiir değil. Aynı zamanda insanın kendi içindeki sesi ne kadar duyabildiği üzerine de bir düşünce yolculuğu. Dostun sözü bazen bir uyarıdır. Bir yabancının cümlesi yıllarca içimizde kalabilir. Bir kararın sonucu ise yıllar sonra sessizce karşımıza çıkabilir. Şiirin felsefi tarafında seçimlerimiz ve sonuçları, psikolojik tarafında inat, kendini ikna etme ve pişmanlık, tasavvufi sezgisinde ise insanın acziyetini fark etmesi ve nefsine karşı dürüstçe bakabilmesi yer alıyor. Belki de insanın gerçek olgunluğu, hiç yanılmamak değildir. Asıl olgunluk, yanıldığı yere yıllar sonra bile olsa dürüstçe bakabilmektir. Türkiye'nin değişen insan ilişkileri içinde de çoğu zaman herkes konuşurken dinlemenin, herkes yol gösterirken kendini sorgulamanın ne kadar zorlaştığını görüyoruz. Bu şiir, o kalabalığın içinde unutulmaya yüz tutan sakin bir sesi hatırlatmak istiyor. Bu şiir; Sabahattin Gencal’ın “Uyarılara Dikkat” başlıklı blog yazısından ilham alınarak yazılmıştır. https://gencalsabahatti.blogspot.com/ 🎙️ Şiiri dinledikten sonra sizin de hayatınızda “Keşke o gün dinleseydim” dediğiniz bir uyarı oldu mu? Düşüncelerinizi yorumlarda paylaşmanızı çok isterim. Şiir size birini, bir sözü ya da geçmişinizdeki bir anı hatırlattıysa videoyu onunla paylaşabilirsiniz. Ahmet Gencal kanalında; çağdaş Türk şiiri, felsefi şiir, tasavvufi şiir, insan ruhu, hayat, yalnızlık, vicdan ve toplumsal hayat üzerine özgün şiirler bulabilirsiniz. Yeni şiirleri kaçırmamak için kanala abone olmayı, videoyu beğenmeyi ve diğer şiirleri de keşfetmeyi unutmayın. Bir Ahmet Gencal Şiiri

Uyarılara Dikkat

 

Ben, bu yaşıma açık deyişle 83 yaşıma kadar makul olan tavsiyelere ve öğütlere uydum. Uyarıları da dikkate aldım.

Dost uyarıları doktor tavsiyeleri gibidir; dikkate alınmaz mı?

Eğitim ve öğretimin doğumdan ölüme kadar devam edeceğiyle ilgili bir yazıma bir değerli arkadaşım; “Hocam, maşallah size” yazarak büyük bir iltifatta bulundu. Allah (cc) kendilerinden razı olsun. Ben bu iltifatın arkasında bir mesaj okudum. Bu mesajı düşünmüş olmayabilir. Ancak okuyucu düşünülmüş olmayanı da sezmelidir, derler ya… İşte benim okuduğum da bu: Beklentinin, normalin üstünde yapılan çalışmalar insanı ister istemez yorar. Onun için dikkatli olunmalıdır.

Epeyce önceleri yine bir değerli arkadaşım; “Hocam, öyle diyorsunuz ama her an ders mi yapacağız?” mealinde bir yorum yazmıştı. Doğru söze ne denir? Bloglarda ders verir gibi yazmak tasvip edilmiyor. Ben o zamandan sonra bilgi nakletmeyi dip notlara kaydırdım. Bu son aylarda bu alışkanlığımda da aşırıya gittiğimi fark ettim ben de. A4 kâğıdı ölçüsünde bir sayfalık yazının altına sayfalarca dipnotu. Sanki bir kitapçık gibi. Eskilerimiz risale mi derlerdi. Böylesi dipnotu olmaz elbet. Onun için alt kat diyordum. Şimdi alt katı kapatmış bulunuyorum.

Blog yazmaya başladığım sıralar (1911) blog arkadaşım, genç bir kız; Hocam, bilgiyi internetten biz de elde edebiliriz. Siz anılarınızı yazınız. En güzel öğüt, tavsiye ve uyarı ne dersen de.

Adını sanını hatırlamadığım birinin bir blogunu okudum. Orada deniyordu ki yine mealen yazalım: Kafası karışık olanlar karışık ve uzun yazarlar. Bunun içinde okuyucuyu bahane olarak kullanırlar. Sözde okuyucu iyi anlasın, diye… Gerçekten doğru bilmiş. Güyâ okuyucumuz, özellikle derleme yapamayacak durumdaki ya da üşendiği için sözlük ve ansiklopedilere ulaşamayacak okuyuculara yardım olsun diye kameti uzatıyorduk. Buna bile bile lades denmez. Acaba ne denir?

 Bir okuma meraklısı arkadaşım yazdığı bir metni göz gezdirmem için bana verdi. Okuduktan sonra çok güzel olmuş ancak şu şu yabancı terimleri açıklasan iyi olurdu. Okuyucular anlamayabilir, gibi laflar etmişim. Ne dese iyidir? Bir kavramı açıklamak çok uzun sürer. Bunu okuyucu araştırsın. Ya da okumasın. Belki de doğru söylemiştir. Ancak “okumasın” kelimesi içimi acıttı. Öğretmenlerin kalbi çok mu yumuşak oluyor?

Öğütleri, tavsiyeleri tutar, uyarıları dikkate alırım, gibi sözler ettim yukarıda. Tabii genellikle. Yoksa uymadığım tavsiyeler de var. Merak etmeye değmez ama anlatayım:

Yakınlarım ve beni tanıyanlar, “Sen avukat olamazsın.” diyorlardı bana.  Cevap veremiyor ve kızarıyordum. Yanlış anlamayın. Sen profesörlerden daha bilgili olabilirsin ama sen avukat olamazsın.” diyorlardı bana. Avukatlık stajında da, ben yaşlı olduğumdan celse aralarında beni çay içmeye davet eden bir yargıç; “Sen bir köye çekil ve anılarını yaz. Daha yararlı olursun.” demişti bana.  Kocası arkadaşım olan bir bayan yargıç, kocasından benim durumumu öğrendikten sonra bana dedi ki; “Hakimler ve öğretmenler emeklilikten sonra avukatlığa başlayınca pek de muvaffak olamıyorlar. Onun için mutlaka büro açmak istiyorsan yanına birkaç genç avukat al ve onları yönet, nasılsa kamu yönetimi uzmanısın.” Sonuç: Uyaranlar ve tavsiye edenler yüzde yüz haklı çıktı.

Bakınız bütün öğütleri tutsam bile bu istisna öğütleri tutmadığımın pişmanlığını çekiyorum. Keşke diyorum.

Kararlarımızı alırken akıllı olmamız, öngörülü olmamız gerekir ki ileride keşke demeyelim.

Sabahattin Gencal, Kuzuluk, 27. 08. 2026

_________________________________

Not: Alt kat bir müddet kapalı kalacaktır.