Bugün havadan sudan söz edeceğiz.1 Yanlış
anlaşılmasın sıcaklık, yağış, rüzgâr ve nem gibi meteorolojik olayları tahmini
olan hava durumu raporundan söz etmeyeceğiz. “Partikül maddeler (PM10,
PM2.5), karbonmonoksit (CO), azot dioksit (NO₂), kükürt dioksit (SO₂) ve ozon
(O₃) vb. bildiren hava kalitesi raporu da sunmayacağız.”
Sunmayacaklarımızı yazmamız sadece karşılaştırmada kolaylık içindir.
Raporları hatırlayalım: Sıcaklık: 31 derece,
hissedilen sıcaklık: 41. Bu ne demek
oluyor? “Sıcaklık termometrenin ölçtüğü hava değeri iken, hissedilen sıcaklık
nem, rüzgâr ve güneş radyasyonu gibi faktörler sebebiyle insan vücudunun
algıladığı sıcaklıktır. Yazın yüksek nem vücut terlemesini zorlaştırarak havayı
daha sıcak, kışın ise rüzgâr vücut ısısını hızla düşürerek havayı daha soğuk
hissettirir.” Basınç için de aynı şey söylenebilir mi?
Hocam, gündemde siyasi gelişmeler varken havadan
cıvadan söz etmek doğru olmuyor, diyenlerimiz de çıkabilir. Bu beklentiler için
birkaç söz de…
Soruyorum:
Günümüz Türkiye’sinde siyasette sıcaklık kaç
derecedir? Bunu ancak uzmanlar bilir diyeceksiniz. Peki, hissedilen sıcaklık
kaç derecedir? Konuyu daha da çok özelleştirelim: Sizin hissettiğiniz
sıcaklık?..
Eminim ki bazıları terlerken bazıları da
seviniyor bazıları da sevinmenin ötesinde gülüyordur. “Son gülen iyi güler.”
(…)
“Buna yok inan hakkın
Yazık değil mi onca şeye
Sırça köşk döndü bak harabeye
Hiç ihtiyacımız yoktu vurduğun o son darbeye
Ben aşk için ölürüm diyordun
Nerde verdiğin o sözler
Yaralı kalbimin günahı boynuna
Son gülen elbet iyi güler”
(…)
Bu sözleri siyasetçi gibi yorumlamayın. Nasıl
yorumlayacağınızı yazar Fettah Can’a sorun. Fettah’ı bulamazsanız kime
isterseniz ona sorun ama bana sormayın. Ben yukarıda da yazdım ya başka konuya
geçiyorum:
CHP’nin lideri Özgür Özel’in Son CHP Grubunda
yaptığı Veda Konuşmasını ben de dinledim. Ama ben başka biçimde dinledim.
“Başka” derken aklıma rahmetli eşim geldi. “Sen başka” diye takılırdı bana…
Gerçekten konuşmanın başından sonuna kadar daha
önce dinlediğim siyasetçiler de sinemaskop olarak gözümün önünden geçtiler.
Yaa ne kadar da çok siyasetçiyi dinlemişim. Bu konuda bayağı bir tecrübem var
ama nedense siyasete bulaşmamak için yazmadım. Burada hafızamda iz bırakanların
isimlerini yazıp geçelim:
1957’te
Erzurum Ilıca Şeker Fabrikasının açılışında Cumhurbaşkanı Celal Bayar
ve başbakan Adnan Menderes’in konuşmalarını dinledim. Menderes deyince
kimin içi sızlamaz…
1960’da Erzurum Ilıcadaki ilköğretmen okulumuzun
tören alanında İhtilal konsey üyelerinden Muzaffer Özdağ’ı dinledim.
Türk milliyetçiliğinden söz etmişti.
1963’te İsmet Paşa’yı Bursa Eğitim
Enstitüsü konferans salonunda dinledim. Planlamadan söz etmişti.
1964’te Bursa CHP İl kongresinde Prof. Dr.
Turhan Feyzioğlu’nun ve Bülent Ecevit’in konuşmalarını çok beğendim.
Ecevit ortanın solunu açıklıyordu.
1968’de Samsun’da bir salonda Prof. Dr.
Necmettin Erbakan’ı dinledim. Salonda bulunanlarını sıkmadan 3 saat
konuşmak herkesin harcı değil.
2002’de Ümraniye’de Uzun Adam diye anons edilen Recep
Tayyip Erdoğan’ı dinledim.
Yanlış anlaşılmaması için tekrar edeyim: Daha
birçok siyasetçiyi dinledim. Bu yazdıklarımın diğerlerine göre hatiplik yönleri
daha ağır basıyordu.
Ve Özgür Özel’in 21 Temmuz Veda Konuşması…
Bir anda bu kadar çok siyasetçiyi nasıl dinlediğimi izah edemiyorum. Hatipler
hakkında hüküm vermem haddim değil. Hepsinin kendilerine göre taktir edilecek
özellikleri vardır. Özel’in hatipliği üzerinde düşünmedim ama kendisinin de
belirttiği üzere samimiyeti üzerine odaklandım. Üstelik veda konuşmasıydı.
Beni tanıyanlar bilir. Vedalara dayanamam.
Vefalıya dayanamam, samimi olanlara da… Evet, iyi tahmin ettiniz.
Gözyaşlarımı tutamadım.
Hiçbir partiye üye olmayan, Parti programlarını,
projelerini ve vaatlerini dinlemeden oy vermeyen biri olarak böyle duygulanmamı
nasıl yorumlayacağımı bilemiyorum. Hayırlara gitsin.
Yazmak bizden taktir Allah’tan (cc).
Sabahattin Gencal, Kuzuluk, 22. 07. 2026
___________________________________
