Sabah
oldu olacakken, güneş doğdu doğacakken yürüyor olmak hafızalara bir iz bırakmak
demek. Hafızalara kareler ciğerlere oksijen dolması tüm hücrelerin canlanması
demek. Hücrelerimiz canlı olarak mescitten dönüyorken bir bisikletli gördük
bize doğru geliyordu. Oğlum Ahmet onu tanıyordu. Bahçıvan dedi. Bizim
kaldığımız sitenin bahçesinin otomatik sulama vanasını açmıştır, diye ekledi.
Tam karşılaştığımız sırada bisikleti durdurdu ve indi. Ahmet’le bahçıvan
birbirlerine hal hatır sordular. Tatlı tatlı konuştular. Bu arada bahçıvanın
duasının güzel esintisini hissediyordum. Cennet bahçelerinden söz ediyordu.
Elli
bilemedin elli beş yaşındaki bahçıvan Umreye gidişini ve oradaki anısını
anlatmaya başladı:
2026’nın
17 Temmuzunun saat 0535’inde Mekke’de geçen bir anı anlatılıyor. Bir dolmuşta
bir Rus Arap şoföre, fazla yolcu alamazsın diyerek, onun tabiri ile yazıyorum
fırça atıyor. Şoför ne diyorsa sesler yükseliyor ve bahçıvan devreye giriyor.
Rus, Arap ve Türk hepimiz Müslümanız ve hepimiz kardeşiz. Kardeşler arasında…
Bir müddet sonra Rus’la beraber istedikleri yere geldikleri için dolmuştan
iniyorlar ve konuşmaya başlıyorlar. Bu
arada Rus’a fındık da veriyor. Onu özledim, diyor. Ahmet de dağ dağa kavuşmaz
insan insana kavuşur atasözünü hatırlatıyor. Müslümanlar kardeştir, insanlar kardeştir.
Yaşamak ne güzel barış içinde kardeşçe.
Bu
arada amcasının vefat ettiğini, cenazesinde bulunmak üzere Balıkesir’e
gittiğini söyledi. Bu ana kadar söze girmemiştim. Bu anda hem başsağlığı verdim
hem de içimden geçeni. Ben senin Trabzon’lu olduğunu zannediyordum, dedim. Trabzon’lu olduğunu, amcasının Balıkesir’e
göç ettiğini söyledi. Kendisinin
Kuzuluk’ta doğduğunu da ekledi. Anlayacağımı anladım. Trabzon dışında olan
Trabzonluların şiveleri bizim zamanımızdaki şivelere daha çok benziyor. Bu anda
Trabzon’da o tatlı şive yok. Ben 13 yaşımda Trabzon’dan çıktığım için şiveli
konuşamıyorum ama şiveli konuşanlara bayılıyorum. Taa yüreklerden geliyor
sesleri, hile hurda karışmadan net ve temiz. İçten mi içten.
Bu
kez ismini sordum. Soy adını da söyleyince. Sorularım çoğaldı. Güleç yüzlü ve
konuşkan bir öğretmen arkadaşımı hatırladım, o da Tonya’dan. Bir de ilköğretmen
okulunda şahsen tanımadığım ve bizden birkaç sınıf ileride birini. Çapaya
gitmişti, oradan da Yüksek Öğretmen Okuluna. Zamanla Profesör oldu. Geçen sene
tanıdığım arkadaşla konuşurken profesörün burada yaylalardan ev aldığını
söylemişti. Onu sordum bahçıvana. Bahçıvan yatalak olduğunu söyleyince sabahın
o güzelim havası göğe çekildi sanki. Acayip bir duygu kapladı beni.
Ülkemizde
emekli oluyorsun, bin bir zorlukla bir yazlık yapıyorsun ve sefasını süremeden…
Emeklimiz oldukça fazla olduğu için insanca yaşayacak bir maaş verilemiyor.
Peki, niye fazla emeklimiz var. Yanlış politikalar yüzünden tabii. Yine yolumuz
siyasete uzanıyor. Böyle siyaset olmaz olsun, demek bize yakışmaz. Bizim işimiz
çözüm önerileri geliştirmek olmalıydı. Ama olmayınca olmuyor. Bir laz atasözü
duymuştum: “Paktun ki olmayi pakmayacaksun.” İlgililer bakmıyor. Bizler baksak
ne olacak dertlerin katlanmasından başka…
Bahçıvandan
bol bol dua aldık mescitten döndüğümüz için. Demek ki sabahları kalabalık
olmuyor cemaat. Cami cemaatinden söz ediyorum. CIA’nın kurduğu yapılardan
değil. Yazılı ve görsel medyadan öğrendiğimize göre devletimiz bunların
köklerini hâlâ tam olarak temizleyemedi. Tabii aslında yasak olan bazı
tarikatlara göz yumulursa tam temizlik olamaz. Bu yapılar İslamiyet’e de
zararlı oluyorlar…
Çocukluk
günlerimde mısır tarlasında, mısırlar henüz bir karış boyundayken kihân
dedikleri bir kazma işi yapılır ve yabancı otlardan ve fazlalıklardan
kurtarılırdı mısırlar…
Söz
söze aça aça bak nerelere geldik? Bireysel hayatımızdaki fazlalıklar, toplumsal
hayatımızdaki yabancı unsurlar ve fazlalıklar, müfredatlardaki yabancı unsurlar
ve fazlalıklar vb. mısır tarlasında kihan yapan annelerimizin, teyzelerimizin
becerileri ve titizliklerine benzer işlemle atılmalı. Güvenli ve yaşanabilir
bir ortam oluşturulmalı. Atatürk boşuna “Türk öğün, çalış ve güven” demedi.
Hiç
çalışmadan başka deyişle planlı olarak gereken yöntemlerle çalışmadan övünmek
yararlı olmadığı gibi uyuşturucu etkileri de olabilir. Güven tesisi için de
sadece akılla olmak yetmez. Samimi olmak da gerekir. Söylenenlerle yapılanların
tutarlı olması gerekir.
Bahçıvandan
izin almadığım için ismini yazmıyorum ama duasını, kabul olması dileğiyle
yazıyorum:
Barış
içinde kardeşçe yaşayalım.
Bu
arada Nazım Hikmet’in bir şiirinden birkaç mısrayı1 da içimizden
okuyalım.
Sabahattin
Gencal, Kuzuluk, 17. 07. 2026
________________________
DAVET
Dörtnala gelip Uzak Asya'dan
Akdeniz'e bir kısrak başı gibi uzanan
bu
memleket, bizim.
Bilekler kan içinde, dişler kenetli, ayaklar çıplak
ve ipek bir halıya benziyen toprak,
bu
cehennem, bu cennet bizim.
Kapansın el kapıları, bir daha açılmasın,
yok edin insanın insana kulluğunu,
bu dâvet
bizim....
Yaşamak bir ağaç gibi tek ve hür
ve bir orman gibi kardeşçesine,
bu hasret
bizim...
Nâzım HİKMET
https://www.siir.gen.tr/siir/n/nazim_hikmet/index.html
