Keşke
sizlere pembe güllerden bülbüllerden, papatyalardan kelebeklerden söz
edebilseydim. Keşke sizlere yaylanın çimeninde otlayan kuzulardan, şırıl şırıl
akan derelerde yüzen çocuklardan söz edebilseydim. Keşke güzel yurdumun
insanlarının mutluluğundan… Ama bunlar gerçekçi olmazdı ki… Belki gerçekçi
olmazdı ama bir yerde yararlı olurdu. Çünkü insanın bilinçaltı okuduklarını,
görüp işittiklerini olduğu gibi alır.
Bilinçaltı
öyle bir menem şeydir ki hâlâ anlayamadım.
“Bilinç
(Şuur), insanın kendi varlığının, düşüncelerinin, çevresinin ve duygularının
farkında olma halidir. Mantık yürüten, karar veren ve dış dünyaya tepki veren
zihinsel mekanizmamızdır. Bir nevi, zihnimizin ışığı açık olan kısmıdır.”
“Bilinçaltı
(Bilinçdışı), doğrudan erişemediğimiz, ancak davranışlarımızı, anılarımızı ve
dürtülerimizi derinden etkileyen zihinsel depodur. Mantık kurallarına (zaman,
mekân, neden-sonuç) bağlı değildir. Bastırılmış duygular, unutulmuş anılar,
çocukluk izleri ve içgüdüsel tepkiler burada saklanır. Bilincin kapasitesini
aşan bilgileri işler ve otomatik davranışlarımızın (örneğin yürürken dengede
kalmamız veya ezbere bildiğimiz bir işi yapmamız) kaynağıdır.”
“Bilimsel
araştırmalar, kararlarımızın yaklaşık %90 ile %95 oranında bilinçaltı (veya
bilinçdışı) ile alındığını gösterir.”
İktidar
sahipleri bilinç ve bilinçaltı gibi konuları çok iyi bildikleri için yurdumuzun
ve halkımızın durumunu öyle anlatırlar ki sanki memleket güllük gülistanlık,
halkımız mesut ve bahtiyar… Bazıları bunları dinlerken “Sen bunları külâhıma
anlat.” der içinden. Ama bilmez ki bilinçaltı yemiş bunları %90’dan. Bazıları
da halkı gör, halk artık “kül yemez.” der gibi… Ya sen daha yolun başındayken
egemenler dönüyordur. Bin bir oyun bin
bir tuzak hazırlıyordur…
Bütün
bunları anladığımızda atı alan Üsküdar’ı geçmiş oluyor. Biz yay kalıyoruz
yollar da. Zaman geçiyor artık yürüyemiyorsun ve yalnız kalıyorsun odalarda.
Kurgu
yapmıyorum. Kurgu zaten yapamam. Kendimden söz ediyorum kendimden. 1950
seçimleri dahil bütün seçimleri hatırlıyorum. Kimilerini hayal meyal kimilerini
gün gibi aşikâr. Hiçbir seçim tahminim
tutmadı. Öyle ki milletin karşısına bile çıkamaz baraja takılır dediğim parti
birinci parti oluyor. Bu demektir ki Gencal dar anlamında siyaseti bilmiyor…
Bilmemek
ayıp mıdır? Değil tabii. Ama yaparak yaşayarak öğrenmek var bir de medyada
dolaşıp kendini kandırmak.
Zorunlu
olarak kendimi kandırıyorum. Ah, ne olurdu kana kana öğrenerek kansaydım. Ben
okumaya kanamıyorum. Ama okuduklarımın hepsini de paylaşamıyorum. Ancak ufak
tefek alıntıları yazacağım yine de…
Ben
azıcık açıklayacağım bu alıntıları alıntıları ekin beyninize ve de gönlünüze…
Pardon. Etkilemek yoktu, yönlendirmek de… Ne yaparsanız yapın ama yapın…
“Adeta
yapayalnızım, boşlukta ve adeta etrafımdakilerden başka bir dünyadayım. İnsanın
düşkünlüğünü, sefaletini bilirdim ama ruh sefaletinin bu kadar karanlığını
görmemiştim. İnsan diyerek emek verdiklerimin hemen hepsi de ruh ve mana
mefhumuna yabancı, menfaat kölesi birtakım haşerelermiş. Ahlaksızlığın ummanı
olan bu Şark’ı yaşadıkça tanıyorum. Burada insanı fenerle arayanlar
yanılmamışlar.'' (Nurettin Topçu) (Yakup Güneş, https://www.facebook.com/)
Topçu
gibi hoca olmak vardı ama ne mümkün. 40 sene mi 38 sene mi hocalık yaptı. Bir
kere abdestsiz derse girmedi derler. Topçu’nun teşhisini iyi belleyelim. İnsan
olmak ve insan olarak kalmak için harekete geçelim.
“Maalesef
dini yorumlama konusunda geçmişimizden devraldığımız arızalı zihniyet yapısı, İslam
toplumlarında despotizmi meşrulaştıran bir anlayışın önünü açmıştır. Ne yazık
ki Müslümanlar olarak günümüzde yaşadığımız ahlaki kriz ve yozlaşma, dinin
asıllarının etrafından dolaşarak üretilen bu tür fetvalar yüzündendir.
Bu
zihniyet yüzündendir ki bugün, Müslüman dünyadaki bazı İslam uleması da
adaletsizlikler karşısında suskun kalmakta, hatta yolsuzluk, usulsüzlük ve
yalanı meşrulaştıran fetvalar verebilmektedirler.
Maalesef günümüzün dindarları, ilahi kelamda
açık bir şekilde yasaklanan adaletsizliğe, haksızlığa, zulme ve iftiraya net
tavır alamadıkları için bir bakıma Allah’a karşı başkaldırı suçuna ortak
olmaktadırlar.” (Mehmet Ocaktan, Dindar insan iftira atarak itibar suikastı
yapar mı?, Karar Gazetesi, 01/07/2026,)
Dikkat
dikkat! Zerre kadar imanı olanlar “Allah’a karşı başkaldırı suçuna” ortak
olmayalım. Ocaktan’ın dediği gibi “Adaletsizliğe, haksızlığa, zulme ve iftiraya
karşı” net tavır aldığımızı, yasal çerçeveler içinde ilgililere duyuralım.
Sokaklarda maraton koşmaya da gerek olmayabilir borazan çalmaya da… Bizimle
görüşmeye gelen milletvekillerimizin eline bir pusula verelim, “Biz güdülmek
değil yönetilmek istiyoruz.” diyelim yeter.
“Güzelim
bir çağdaş Cumhuriyeti dağıtıp yok etmek için emperyalizm ve içerideki her
türden yandaşları, kimisi çıkar hırsıyla, kimisi bilinçsizlikle, kimisi düpedüz
hainlikle her gün yeni bir oyuna başvuruyorlar.” (Ataol Behramoğlu, İyiye
inanmak, Cumhuriyet, 03.06.2026)
Bütün
bu olumsuz haberler bunaltır insanı. Ya, çıkıp bir hava alayım dersin. Ama
çıkamayınca hava cıva alırsın. İşte böyle bunalım içinde yazıyorum ama
okuyucuyu da bunaltmaya hakkım yok, diyorum. Bizim görevimiz bunaltmak değil
uyarmaktır, diyorum ve işte son sözlerimi yazmaya çalışıyorum:
“Bugün
bile İslâm ülkelerinin büyük kısmında insanlar yoksulluk, işsizlik, hak
ihlalleri ve mahrumiyetleri, siyasi baskı, mezhep çatışmaları gibi türlü
sebeplerle sıkıntı çekmektedirler. Farz-ı kifâye prensibi gereğince bunları
önlemek, imkânı olan bireylerin, devletlerin ve sivil toplum gibi yapıların
dinî bakımdan birincil görevidir.” Mustafa Çağrıcı, Fıkıhtaki ‘farz-ı kifâye’
zamanımızda nasıl anlaşılmalı?, Karar Gazetesi, 01/07/2026 0
Hocamız
birincil görev ifadesini okurken Atatürk’ün Gençliğe Hitabesini
hatırlıyoruz. Bu hitabedeki gençlik yerine hocamızın sözünü ettiği “Bunları
önlemek, imkânı olan bireylerin, devletlerin ve sivil toplum gibi yapıların
vb.” hepsini anlıyoruz. Zaten “Mustafa Kemal Atatürk, gençliği sadece biyolojik
bir yaş olarak görmemiştir. Ona göre gençlik, fikirlerdeki yenilik, cesaret ve
ileri görüşlülüktür. Bir insanın yaşı kaç olursa olsun, yeniliğe açık olması ve
aklı kullanması temel şarttır.”
“Ey
Türk gençliği! Birinci vazifen, Türk istiklâlini, Türk Cumhuriyet'ini,
ilelebet, muhafaza ve müdafaa etmektir. Mevcudiyetinin ve istikbalinin yegâne
temeli budur. Bu temel, senin, en kıymetli hazinendir. İstikbalde dahi, seni bu
hazineden mahrum etmek isteyecek, dahilî ve haricî bedhahların olacaktır.
(…)
Ey Türk istikbalinin evlâdı! İşte, bu ahval ve şerait içinde dahi, vazifen; Türk istiklâl ve cumhuriyetini kurtarmaktır! Muhtaç olduğun kudret, damarlarındaki asil kanda, mevcuttur!” (20 Ekim 1927)(Atatürk'ün Gençliğe Hitabesi)
Bu
söylevi okumak bile heyecanlandırıyor insanı. Kan harekete geçiyor bütün
hücrelere haber veriyor: Canlanın canlanın, ölü toprağı kalksın üzerimizden.
İnsan
olduğumuzu hatırlayalım insan gibi insan olmak için çabalayalım.
Çabalamak
bizden tevfik Allah’tan
Sabahattin
Gencal, İstanbul, 01. 07. 2026
