İnsan Neden Oynamayı Unutur? | Bir Ahmet Gencal Şiiri
Çocukken hayatı oyunla öğrenirdik; büyüdükçe neden oyunu hayatımızdan çıkardık?
Belki de kaybettiğimiz şey yalnızca çocukluk değil, birbirimize dokunmanın bir biçimiydi.
Bir zamanlar bir sokak, birkaç misket, bir top ve akşamın uzayan gölgesi çocuklara koca bir dünya kurmaya yeterdi. Kaybetmek de öğrenilirdi, kazanmak da; beklemek, paylaşmak, takım olmak, hile yapmadan mücadele etmek ve yeniden başlamak da...
Sonra büyüdük.
Hayatımız sınavlara, işe, sorumluluklara, başarıya ve sürekli yetişme telaşına bölündü. Çocukların sokakları daralırken yetişkinlerin içindeki oyun alanları da sessizce kapandı.
“İnsan Neden Oynamayı Unutur?”, oyunun yalnızca çocuklara ait bir eğlence olmadığını anlatan bir düşünce şiiri.
Bu şiirde oyun; çocukluğun, özgürlüğün, dostluğun, aidiyetin ve insanın hayatla kurduğu bağın bir sembolüne dönüşüyor.
Çocuk oynarken hayatı öğreniyor.
Yetişkin oynarken kendini hatırlıyor.
Yaşlı oynarken hayatla bağını koruyor.
Şiirin altında ise daha derin bir soru var:
İnsan büyüdükçe gerçekten olgunlaşıyor mu, yoksa hayatın en insani taraflarından bazılarını geride mi bırakıyor?
Anadolu'nun sokaklarından bugünün şehirlerine, çocukluğun masumiyetinden yetişkinliğin yalnızlığına uzanan bu şiir; modern hayatı, insan ruhunu, kültürel hafızayı ve unutulan bağlarımızı düşünmeye davet ediyor.
Belki de bazen ihtiyacımız olan şey daha fazla başarı değil, yeniden aynı masanın etrafında oturabilmektir.
Ve belki insanın içindeki çocuk ölmez.
Sadece bir gün, onu çağıracak bir ses bekler.
Bu şiir; Sabahattin Gencal’ın “İnsanın Oyun İhtiyacı”
başlıklı blog yazısından ilham alınarak yazılmıştır. https://gencalsabahatti.blogspot.com/
Sizce insan neden büyüdükçe oynamayı unutuyor?
Çocukluğunuzdan bugün hâlâ hatırladığınız bir oyun varsa yorumlarda paylaşın.
Bu şiir size bir şey hissettirdiyse yorum yapmayı ve şiiri paylaşmayı unutmayın.
Yeni Ahmet Gencal şiirleri, felsefi şiirler, tasavvufi şiirler, düşünce şiirleri ve insan ruhuna dokunan özgün şiirler için kanala abone olabilirsiniz.
Diğer şiirleri de keşfederek bu şiir yolculuğuna birlikte devam edelim.
Bir Ahmet Gencal Şiiri
