İnsan Kalmanın En Zor Ödevi | Bir Ahmet Gencal Şiiri
Bazen en büyük mücadele, dünyayı değiştirmekten önce insan olarak kalabilmektir.
Bu şiir; umudu, gayreti ve karanlığın içinde yolunu kaybetmeyen insanı anlatıyor.
“İnsan Kalmanın En Zor Ödevi” yalnızca bir umut şiiri değil; insanın kendisiyle, zamanla, toplumla ve hayatın karşısına çıkardığı güçlüklerle kurduğu ilişkinin şiiridir.
Bir yanda çözülemeyen sorunlar, değişmeyen düşünce kalıpları ve insanı sessizliğe iten zamanlar; diğer yanda musluktan akan suyun sesini yeniden duyabilmenin, öğrenmeye devam etmenin ve hâlâ yazabilmenin sessiz sevinci vardır.
Şiirin merkezinde ise tek bir güçlü imge durur:
Umut, insanın can simididir.
Felsefi açıdan şiir, aynı düşünceyle yeni sonuçlar beklemenin imkânsızlığını ve insanın önce kendi bakışını değiştirmesi gerektiğini sorgular. Psikolojik katmanda, yorgunluğun ve kırgınlığın içinden yeniden anlam üretmeye çalışan bir insan vardır. Tasavvufi damarında ise kainatın küçük işaretlerini fark etmek, Allah’ın rahmetinden ümit kesmemek ve gayreti insanın sorumluluğu olarak görmek öne çıkar.
Belki de bütün mesele budur:
Her kapıyı açamayabiliriz.
Her sorunu hemen çözemeyebiliriz.
Ama umudu elimizden bırakmadan çalışabilir, düşmeden önce birbirimize el uzatabilir ve en zor zamanlarda bile insan kalabiliriz.
Bu şiir; Sabahattin Gencal’ın
“Umudumuzu Kaybetmeden Çalışalım”
başlıklı blog yazısından ilham alınarak yazılmıştır. https://gencalsabahatti.blogspot.com/
Bu şiirde sizi en çok düşündüren dize veya fikir hangisi oldu?
Yorumlarda paylaşın. Belki sizin bir cümleniz, başka bir insanın ihtiyaç duyduğu umuda dönüşür.
Şiiri beğendiyseniz kanala abone olarak Ahmet Gencal'ın çağdaş Türk şiiri, felsefi şiir, tasavvufi şiir ve insanın ruhuna dokunan düşünce şiirlerinden oluşan yolculuğuna eşlik edebilirsiniz.
Diğer şiirleri de keşfetmeyi unutmayın.
#AhmetGencal #
