Kalabalıktan Sükûta, Kendimden Allah’a | Bir Ahmet Gencal Şiiri
Bazen insan bir yere kaçmaz; yalnızca yönünü değiştirir.
“Kalabalıktan Sükûta, Kendimden Allah’a”, insanın kendi benliğiyle yüzleşmesini anlatan bir iç yolculuk şiiri.
Modern hayatın gürültüsü, görünür olma arzusu, başkalarının bakışına göre kurulan hayatlar ve bitmeyen mukayeseler arasında insan kendi ruhunun sesini nasıl yeniden duyabilir?
“Allah’a Kaçış”, dünyayı terk etmeyi değil; dünyanın kalbe hükmetmesinden kurtulmayı sorguluyor.
Şiirde bilgiyle benlik arasındaki ilişki, nefs, gaflet, iyilik üzerinden büyüyen ego, sükût, hakikat ve Allah’a yöneliş iç içe ilerliyor. Yunus’un kapısından geçen bu yolculuk, sonunda dışarıya değil insanın kendi içine dönüyor.
Çünkü bazen asıl kaçış;
insanlardan değil, insanı yerinden eden şeylerden,
dünyadan değil, dünyanın kalpteki ağırlığından,
gürültüden değil, içimizde hiç susmayan sesten kurtulmaktır.
Şiirin merkezindeki soru belki de hepimizin kendimize sorması gereken soru:
“Beni ne yönetiyor?”
Şöhret mi, korku mu, geçmiş mi, övgü mü?
Yoksa bütün bunların ötesinde sessizce çağıran bir hakikat mi?
Bu şiir; çağdaş Türk şiiri, felsefi şiir, tasavvufi şiir ve insan ruhunu merkeze alan düşünce şiiri çizgisinde bir iç hesaplaşma ve yöneliş denemesidir.
Bu şiir; Sabahattin Gencal’ın
“Allah’a Kaçış Bilinçli Bir Yön Değiştirmedir Kendimizle Hasbihâl”
başlıklı blog yazısından ilham alınarak yazılmıştır. https://gencalsabahatti.blogspot.com/...
allaha-kacs-bilincli-bir-yon.html
Eğer şiirin sizde bıraktığı bir dize, bir düşünce veya bir soru varsa yorumlarda paylaşabilirsiniz. Belki sizin cümleniz, başka bir insanın kendi içindeki sesi duymasına vesile olur.
Ahmet Gencal’ın şiirlerini ve insan, hayat, yalnızlık, hakikat, zaman, toplum ve ruh üzerine yazılmış diğer şiirlerini keşfetmek için kanala abone olabilirsiniz.
Yeni şiirlerde buluşmak dileğiyle…
Benlikten Hakk’a,
kalabalıktan sükûta,
kendimden Allah’a.
#AhmetGencal#
