Görülmek mi, Doğru Olmak mı? | Bir Ahmet Gencal Şiiri
İnsan, kimse bakmazken kimdir?
Bir iyilik gerçekten görünmeden de iyilik olarak kalabilir mi?
“İçimizdeki Sessiz Terazi”, insanın kendi niyetiyle yüzleşmesini; görülmek, takdir edilmek ve doğru olmak arasındaki ince çizgiyi anlatan bir Ahmet Gencal şiiri.
Şiirin merkezinde ihlâs var. Fakat burada ihlâs yalnızca samimiyet anlamında değil; davranışlarımızın içine karışan görünme, övülme, kabul edilme ve kendimizi iyi biri olarak görme arzusunu fark etme hâli olarak ele alınıyor.
Bir iyiliğin kimse tarafından bilinmediğinde de değerini koruyup korumadığı, insanın kendi kalbinden bile saklayabildiği niyetler, nefsin insanın içindeki yeri ve hakikate doğru yürürken ihtiyaç duyulan istikamet…
Bu şiir; Sabahattin Gencal’ın “İhlâs – Samimiyet, İçtenlik”
başlıklı blog yazısından ilham alınarak yazılmıştır. https://gencalsabahatti.blogspot.com/
Şiir; tasavvufi sezgiyi, psikolojik iç muhasebeyi, felsefi sorgulamayı ve günümüz insanının görünürlük arzusunu aynı iç dünyada buluşturuyor.
Belki de mesele görülmek değil, doğru olmaktır.
Sahip olmak değil, emanet olduğunu bilmektir.
Alkışla büyümemek, yergiyle küçülmemektir.
“İçimizdeki Sessiz Terazi”, çağdaş Türk şiiri içinde insanın kendisine sorduğu sessiz soruların peşinden gidiyor.
Sizce insanın gerçek karakteri en çok ne zaman ortaya çıkar: Herkes bakarken mi, kimse bakmazken mi?
Düşüncenizi yorumlarda paylaşabilirsiniz.
Ahmet Gencal’ın şiirlerini, düşünce şiirlerini, felsefi ve tasavvufi temalar taşıyan metinlerini keşfetmek için kanala abone olabilirsiniz. Kanalda yer alan diğer şiirlere de göz atmayı unutmayın.
#AhmetGencal #
