İhsan: Kimse Görmezken Nasıl Yaşamalı? | Bir Ahmet Gencal Şiiri
Kimse görmezken de iyi kalabilmek mümkün mü?
İhsan, insanın yalnızca görünen davranışlarında değil, kimsenin bilmediği anlarda da güzelliği seçebilmesidir.
Görünmeyen Nazar, Allah’ı görür gibi yaşamak, vicdanla yüzleşmek ve iyiliği karşılık beklemeden sürdürebilmek üzerine yazılmış bir Ahmet Gencal şiiridir.
İnsan bazen yaptığı iyiliğin görülmesini, takdir edilmesini, hatırlanmasını ister. Oysa gerçek iyilik, alkışa ihtiyaç duymadan da varlığını sürdürebilendir. Bir işi özenle yapmak, bir insanı incitmeden yardım etmek, haklıyken merhameti unutmamak ve kimse bakmazken de doğru olanı seçmek…
Bu şiir, tasavvufta ihsan kavramının derinliğinden hareketle modern insanın görünürlük arayışını, dijital dünyanın gözetleyen gözlerini ve insanın kendi vicdanıyla kurduğu ilişkiyi sorguluyor.
İhsan; kusursuz olmak değil, kusurunu fark edip yeniden güzelliğe yönelmektir. Nefis muhasebesi, tevbe, murakabe, merhamet, adalet ve emanet bilinci bu şiirin düşünsel dünyasını oluşturuyor.
Belki de insanın gerçek değeri, başkalarının kendisi hakkında ne düşündüğünde değil; kimse görmezken nasıl bir insan olduğunda saklıdır.
Bu şiir; Sabahattin Gencal’ın “İhsân – Allah’ı Görür Gibi Yaşamak”
başlıklı blog yazısından ilham alınarak yazılmıştır. https://gencalsabahatti.blogspot.com/...
Sizce insanı gerçekten iyi yapan şey nedir?
Yaptığı iyiliklerin bilinmesi mi, yoksa kimse görmediğinde de iyilikten vazgeçmemesi mi? Düşüncelerinizi yorumlarda paylaşabilirsiniz.
Şiirden ve insan ruhuna dokunan metinlerden hoşlanıyorsanız kanala abone olabilir, yeni şiirlerden haberdar olmak için bildirimleri açabilirsiniz.
Ahmet Gencal kanalında çağdaş Türk şiiri, felsefi şiir, tasavvufi şiir, düşünce şiiri, insan, zaman, vicdan, yalnızlık ve hayat üzerine özgün şiirleri keşfedebilirsiniz.
Ahmet Gencal
Şiir, düşünce ve insanın iç dünyasına yolculuk.
