Edebiyat
Sevgisi
Alaeddin
Yavaşça · Artık Bu Solan Bahçede
ARTIK
BU SOLAN BAHÇEDE BÜLBÜLLERE
YER
YOK!😔
Azize
Hanımla evlidir şair. İki çocukları var. Mutlu, sevecen, sıcak bir yuva. Ne var
ki Azize Hanım hastalanmıştır. Dostu, Alaattin Yavaşça’ya danışır. Yavaşça da
yakın zamanın ünlü besteci ve ses sanatçılarından, ama aynı zamanda, kadın
doğum uzmanı ve bir hastanenin baş hekimidir.
İlk
muayenesinden sonra keyfi kaçar Yavaşça’nın. Bir şey söyleyemez dostuna.
-“Benim
bu konularda uzman bir hocam var.
Bir
de o görsün, ben pek emin olamadım,” der ve alır Çamlıbel’i arkadaşına götürür.
Hocanın
teşhisi, Yavaşça’nınkiyle örtüşmüştür.
Artık
çok geçtir. Hoca:
-
“Alâaddin kardeşim, durum fena. Göğüsten başlamış tüm koltuk altını sarmış
kanser. Mutlaka vücudun başka yerlerinde de metastaz yapmıştır. Bu hastayı
hiçbir şekilde ameliyat etmek istemem. Hekim olarak ilaçlar verip ömrünün son
demlerini mümkün olduğunca ağrısız geçirmesini sağlamaktan başka yapacağımız
bir şey yok,” der.
Yıkılır
Yavaşça. Böyle bir haber nasıl söylenir ki? Aslında yüzlerce, belki de binlerce
defa söylemiştir benzer şeyleri. Ya sevdiğin bir insana söylemek…
Çamlıbel
eşinin üzerine titreyen, ona delice sevdalı, kırılgan, duygulu bir adam.
Dünyasını Azize Hanım üzerine kurmuş onunla ve onun için yaşayan bir şair
yürek. Nasıl denir, nasıl söylenir?
Bestekar,
koluna girer şairin.
-“Gel
biraz yürüyelim üstat", der. Başlar bin dereden su getirmeye. Bir türlü
anlatamaz. Aslında anlatamadığını zanneder.
Ama
anlamıştır koca yürekli adam.
Susar
şair, hiçbir şey söylemez. Bir susuş ki feryattan daha büyük bir çığlık,
çığlıktan daha büyük bir gök gürültüsü. Yıkılır elbet.
Çok
sürmez Azize Hanım’ın acıları. Teşhis doğrudur. Ölüm son verir acılarına;
arkasında dayanılmaz, hiç unutulmaz acılar bırakarak.
Haftalar
sonra tekrar gider Alaattin Yavaşça’ya, Çamlıbel. Omuzları düşük, avurtları
çökmüş, gözleri kan çanağı gibidir.
Cebinden
katlanmış bir kâğıt çıkartıp, uzatır bestekara.
“Bunu
yazdım. Bestelersen sevinirim,” der
ve
çıkar gider.
Artık bu solan bahçede
bülbüllere yer yok.
Bir yer ki, sevenle, sevilenlerden eser yok.
Bezminde kadeh kırdığımız sevgililer yok.
Bir yer ki, sevenle sevilenlerden eser yok.
Alıntı
Görsel:
Azize ve Faruk Nafiz Çamlıbel
Anılarına
Saygıyla ve Rahmetle.
