Öğrenmenin sonu var mıdır? Bu da
sorulur mu, yoktur elbet. Yeni şeyler öğrenmenin tadına doyum olmaz. Bir de
bildiğini sandığın bir kavramla ilgili olarak yeni şeyler öğrenmek vardır ki
onun verdiği duyguyu nasıl anlatacağımı bilemiyorum. Her zaman yediğiniz bir
yemeği başka bir aşçının lokantasında yiyor ve “Ben bu lokantaya daha önce niye
gelmedim?” diyorsunuz. Tabii aşçının bütün yemeklerinin iyi ve güzel olduğunu
söylemiyoruz ama bu alıntı yaptığım yemekleri / yazıları güzel doğrusu:
“Siyaset Arapça
“s-w-s” kökünden türetilen bir kavramdır. Bu kavram “at bakıcılığı, seyislik,
terbiye etme ve bir hayvanı ya da sürüyü gütme, idare etme/yönetme” anlamına
gelir. Bu kelime buradan “devleti idare etme, bir toplumu yönetme ve işleri
yoluna koyma” anlamlarına dönüştürülmüştür. Arapçada bir hayvanın
ehlileştirilmesi, terbiye edilmesi ve güdülmesi anlamına gelir.
Yahudiler,
Müslüman tebliğcilere, “Siz gidin, sizin çobanınız gelsin, onunla konuşalım.”
anlamına gelen bir şeyler söylemişlerdi. Bunun üzerine Bakara 104. ayet
nazil oldu ve orada denildi ki: “Ey iman edenler! ‘Râinâ’ demeyin; ‘unzurnâ’
deyin ve iyi dinleyin. Kâfirler için elem verici bir azap vardır.” “Bizi güt
demeyin, bizi gözet.” uyarısı yapıldı. Evet, “Her çoban sürüsünden
mesuldür.” ama ne yöneticilerimiz bizim çobanımız ne de toplum onların güttüğü
bir sürüdür. Allah (c.c.) böyle buyursa da halimiz malum. Din adamları, devlet
adamları, örgüt liderleri hem kendileri ilahlık ve rablik taslıyor hem de
onlara tabi olanlar, onları idolleştirerek ilahlık ve rablik konumuna
yükseltiyorlar. Yasalar, eğitim, medya, algı yöneticileri ve kanaat
önderleri üzerinden toplumu güttükleri de bir gerçek.”1
Yukarıdaki
alıntının birinci paragrafını yeni öğrendim. Hem bu kavram üzerinde düşündüm
hem de seyis ve reis üzerine çağrışımlarım oldu. İkinci paragrafla ilgili
olarak çok yazılar yazıldı ama değişen bir şey olmadı.
Yüzyıllardır
uyutulmaya çalışılan bir toplumu değiştirmeye elbette bireysel olarak gücümüz
yetmez. Bunu biliyorum. Buna rağmen yazıyorum. En azından kendim değişir ve
gelişirim inşallah.
Ne derece
gelişeceğimi kestiremem ama sözünü ettiğim lokantadan yersem yakında obez
olurum. Ustanın ve Lokantanın adını dipnotlarda yazdım. Ama açık açık
yazmıyorum ki bir operasyon yapılmasın. Bir daha gelemeyebiliriz ya da gelirsek
bulamayabiliriz onun için aşçımızın birkaç yemeğinden de tattıralım:
“Bugün Müslümanlar
camilerini ayırdılar. Kur’an kursları, medyaları, medreseleri, yayınevleri ayrı
ayrı. Hac ve umreye bile kendi hocalarından başkası ile gitmiyorlar. Vakıfları,
dernekleri ayrı. İnsani yardım örgütleri bile ayrı. Çünkü zekâtlarının başka
yerlere gitmesini istemiyorlar.
Unutmamak gerekir
ki, “Tefrika girmeden bir millete düşman giremez, toplu vurdukça yürekler
onu top sindiremez.” Kavmiyetçilikten uzaklaşmamız gerek. Liderlik
konusunda “benim devletim, benim milletim, benim partim, benim şeyhim, benim
örgütüm” olmaz. Bunların hepsi kavmiyetçiliğin farklı tezahürleridir. “Fikr-i
kavmiyyeti tel’in ediyor Peygamber.” İlk haram, ilk lanet ırkçılığadır. İlk
ırkçı şeytandır. “Biz Müslümanlardanız diyenden daha güzel sözlü kim olabilir?”2
“Fikr-i
kavmiyyet” kavramını da yeni duydum. Biz, Trabzonspor’u tutar gibi parti
tutmayalım diyorduk ama tesirli olamıyorduk. Demek ki her kavramı yerinde
kullanmalı. Ayrıca örneklerle açıklamalı:
“Başörtüsü başörtüsü olmaktan çıktı,
aksesuara dönüştü.
Namazı spor, orucu
diyet niyetine dönüştürmüşler.
Hac da turizm
olmuş.
Zaten adı şimdiden
belli, hac ve umre turizmi.
Kurban da kebap
bayramı olunca, bu iş tamam.
Sakal bırak,
başörtüsü tak, sonra onlar ne yapıyorsa aynısını yap.
Seremoni, ritual,
ikonalar, hepsi aynı.”
(…)
“Allah ile
aldatma” ikliminin, Türkiye’mizi ne hale getirdiğini gördüğüm için, gerçekten
çok üzgünüm.
Ama…
Mütedeyyin (!)
iktidardan medet uman sayın ahalimiz bir defa daha layığını bulduğu için,
doğrusu bu defa…”3
Usta
aşçılardan alıntı yapardım gerçi ama genellikle yemekleri kendim pişirirdim.
Tabii kendime göre açık deyişle doktorumuzun uygun gördüğü biçimde: Az yağlı
olacak. Tereyağından ve halis zeytinyağından başka yağ kullanılmayacak. Çok
tatlı, çok tuzlu, çok biberli vb. olmayacak. Soğuk da sıcak da yenmeyecek, az
yenecek vb. Başka deyişle hasta yiyecekleriyle okuyucuların iştahını kestik.
Yazı dediğin işte bu alıntıladığım aşçının yazıları gibi olur: Sipariş üzerine
yemek yapmaz. Hükümet yiyemez, halk sindiremez vb. diye düşünmez…
Biz
düşüne düşüne yazıyoruz da ne oluyor?
Ne
olacağını ancak Allah (cc) bilir.
İyi,
doğru, güzel ve yararlı olması dileğiyle…
Sabahattin
Gencal, Kuzuluk, 31. 07. 2026
___________________
1. Abdurrahman
Dilipak, Siyasetten Nefret Ettirdiler! 19/07/2026
https://www.mirathaber.com/siyasetten-nefret-ettirdiler/
2. Abdurrahman
Dilipak: “Ehli Sünnet” Diye Bir Mezhep Yok, “Şia” Diye de! 28/03/2026 https://www.mirathaber.com/dilipak-ehli-sunnet-diye-bir-mezhep-yok-sia-diye-de/
3. Abdurrahman
Dilipak, 'Su geçiren oje, abdeste mani olmayan ruj', 2025-04-15, https://www.yeniakit.com.tr/haber/su-geciren-oje-abdeste-mani-olmayan-ruj-1927110.html
