Birbirimizi Ne Zaman Dinlemeyi Unuttuk? | Bir Ahmet Gencal Şiiri
Bazen insanın en çok ihtiyacı olan şey konuşmak değil, gerçekten dinlenmektir.
Peki birbirimizi dinlemeyi ne zaman unuttuk?
“Dinlemesini Bilebilmek”, insanın önce kendi içindeki sesi duymasından başlayıp başkasının sessizliğini anlayabilmesine uzanan bir şiir.
Bu şiirde çocukluğun Anadolu'sundan bugünün gürültülü şehirlerine, büyüklerin sessiz terbiyesinden öğretmenin bir cümlesine, nefsin sesinden insanın içindeki daha derin hakikate doğru bir yolculuk var.
Dinlemek burada yalnızca işitmek değil; söylenmeyeni sezmek, anlamadığında sormak, karşındaki insana söz hakkı bırakmak ve bazen kendi içindeki gürültüyü susturabilmek anlamına geliyor.
Çünkü insanın kendisini tanıması da, başkasını anlaması da önce dinlemekle başlıyor.
Şiirin içinde tasavvufi bir “iç ben” arayışı, psikolojik bir kendini fark etme hâli, öğretmenlik ve eğitim üzerine bir düşünce, Anadolu irfanına duyulan özlem ve günümüzün giderek yükselen iletişim gürültüsüne dair sessiz bir sorgulama var.
Bu şiir; Sabahattin Gencal’ın “Dinlemesini Bilebilmek”
başlıklı blog yazısından ilham alınarak yazılmıştır. https://gencalsabahatti.blogspot.com/
Belki de asıl soru şu:
Bir insanı gerçekten dinlediğimizde, onun hangi sözünü değil, hangi sessizliğini duyuyoruz?
Bu şiiri dinledikten sonra sizin zihninizde hangi düşünce kaldı?
Yorumlarda tek bir cümleyle paylaşabilirsiniz.
Eğer şiirin dünyasında kendinizden bir parça bulduysanız videoyu beğenmeyi ve Ahmet Gencal kanalına abone olmayı unutmayın.
Kanalda çağdaş Türk şiiri, felsefi şiir, tasavvufi şiir, düşünce şiiri ve insan ruhuna dokunan özgün şiirler bulabilirsiniz.
Diğer şiirleri de keşfederek bu yolculuğa eşlik edebilirsiniz.
Bir Ahmet Gencal Şiiri
