Kanadını Göremeyen Kelebek | Bir Ahmet Gencal Şiiri
Bazı insanlar kendi ışığını göremeden yaşar. Bazı kelebekler ise kanadının rengini hiç bilmeden gökyüzüne güzellik bırakır.
“Kanadını Göremeyen Kelebek”, insanın kendi değerine, iyiliğine ve içindeki güzelliğe yabancılaşmasını anlatan felsefi ve tasavvufi bir şiir.
İnsan çoğu zaman başkasındaki ışığı görür, kendi içindeki lambayı fark etmez. Yıllarca verdiği emeği sıradan sanır, söylediği bir sözün başka bir insanın hayatında nasıl bir iz bıraktığını bilmez. Tıpkı kendi kanadını göremeyen kelebek gibi...
Bu şiirde kelebek; insanın fark edemediği potansiyelini, iyiliğini ve ruhundaki güzelliği temsil ediyor.
Bir tebessüm ise şiirin başka bir kapısını açıyor.
Bazen büyük sözlere gerek yoktur. Bir selam, içten bir bakış, küçük bir iyilik ya da hafif bir tebessüm; yorgun bir insanın dünyasında yeni bir pencere açabilir.
Şiir; insanın iç dünyası, kendini tanıma, öz değer, iyilik, umut, tefekkür, tasavvuf, insan ilişkileri ve hayatın güzelliklerini yeniden fark etme üzerine kuruluyor.
Belki de mesele kendi kanadımızı görmek değildir.
Belki mesele, kanadımızın farkında olmadan uçarken dünyaya biraz güzellik bırakabilmektir.
Bu şiir; Sabahattin Gencal’ın “Hafif Tebessüm”
başlıklı blog yazısından ilham alınarak yazılmıştır. https://gencalsabahatti.blogspot.com/
Siz kendi “kanatlarınızı” fark edebiliyor musunuz?
Hayatınızda, sizin farkında olmadığınız bir iyiliğin izini taşıyan biri oldu mu?
Düşüncenizi yorumlarda paylaşın.
Şiiri beğendiyseniz paylaşarak başka bir insanın da bu duyguyla buluşmasına vesile olabilirsiniz.
Yeni felsefi şiirler, tasavvufi şiirler, düşünce şiirleri ve insan ruhuna dokunan özgün şiirler için Ahmet Gencal kanalına abone olmayı unutmayın.
Bir Ahmet Gencal Şiiri
