Bir insan geçmişini hatırlarken yalnızca eski günleri mi görür, yoksa kendisini bugün hâlâ ayakta tutan kökleri mi?
“Kültürümüzü Koruyabilsek”, hafızanın derinliklerinde kalan bir dünyaya doğru şiirsel bir yolculuk.
Bu şiirde bir zihnin ekranı yavaşça geçmişe kayıyor... Eski bir göç odası, ocakta kaynayan kazanlar, sac altında pişen mısır ekmeği, yuvarlak sofralar, dedenin duası, komşuluk, imece, çocuk yaşta omuzlanan sorumluluklar ve yıllar içinde değişen hayatlar birer hatıradan daha fazlasına dönüşüyor.
Çünkü insan bazen geçmişi özlediğini sanırken, aslında geçmişteki eşyaları değil; o eşyaların etrafında kurulmuş insanlığı özlüyor.
Şiir; değişime karşı çıkmıyor. Yolların yapılmasını, hayatın kolaylaşmasını, insanın çağdaş dünyaya ulaşmasını reddetmiyor. Asıl soruyu başka bir yerde soruyor: Yeni evler yaparken eski evlerin taşıdığı değerleri de kaybediyor muyuz? Işıklarımız çoğalırken birbirimizin yüzüne daha az mı bakıyoruz? Sofralarımız zenginleşirken aynı sofraya ait olma duygumuz eksiliyor mu?
“Kültürümüzü Koruyabilsek”; geçmiş, çocukluk, köy hayatı, aile, gelenek, dayanışma ve Anadolu irfanı üzerine yazılmış felsefi bir Türk şiiri. Aynı zamanda insanın kendi kökleriyle ilişkisini, modernleşme karşısındaki kırılganlığını ve unutmanın sessizliğini anlatıyor.
Tasavvufi yönüyle şiirin altındaki temel düşünce şudur: İnsan, kendisine bırakılan güzelliklerin gerçek sahibi değil, emanetçisidir. Hatırlamak da yalnızca geçmişe dönmek değildir; bize emanet edilen iyiliği, merhameti, vefayı ve insanlığı geleceğe eksiltmeden taşıyabilmektir.
Belki hepimizin zihninde kaydırdığımız görünmez bir ekran vardır. Bir yüz, bir ev, unutulmuş bir kelime, çocuklukta yenilen bir ekmek ya da artık hiç duymadığımız bir dua...
Bu şiir; Sabahattin Gencal’ın “KÜLTÜRÜMÜZÜ KORUYABİLSEK”
başlıklı blog yazısından ilham alınarak yazılmıştır. https://gencalsabahatti.blogspot.com/
Peki sizin zihninizin ekranını geçmişe kaydırsanız, karşınıza ilk ne çıkardı?
Yorumlarda kendi çocukluğunuzdan, köyünüzden, mahallenizden veya unutamadığınız bir gelenekten söz edin. Bu şiir size bir hatıranızı hatırlattıysa paylaşın; belki hep birlikte kaybolmaya yüz tutmuş bir dünyadan birkaç güzel şeyi yeniden hatırlarız.
Ahmet Gencal kanalında çağdaş Türk şiiri, felsefi şiir, tasavvufi şiir, insan ruhunu ve hayatın görünmeyen taraflarını anlatan özgün şiirlerle yolculuğumuz devam ediyor.
Yeni şiirleri kaçırmamak için kanala abone olabilir, diğer şiir videolarını da keşfedebilirsiniz.
Dinlediğiniz için teşekkür ederim.
Bir Ahmet Gencal Şiiri
