İmam-ı Rabbani Ahmed el-Faruki es-Serhendi hazretlerinin kaleme aldığı 51. Mektup, dönemin önemli devlet adamlarından ve Peygamber soyundan gelen Seyyid Şeyh Ferid Buharî’ye hitaben yazılmıştır.
Metnin sistematik özeti aşağıda maddeler halinde sunulmuştur:
1. Mektubun Temel Amacı ve Mevzuu
Mektubun ana ekseni, Şeriat-ı Garra’nın (İslam hukukunun ve hükümlerinin) yayılması, güçlendirilmesi ve üstün tutulması için teşviktir. İmam-ı Rabbani, bu mektubuyla İslam'ın emirlerinin her yerde hakim kılınması gerektiğini vurgular.
2. Ehl-i Beyt'in Önemi ve "Kurtuluş Gemisi" Vurgusu
Kurtuluşun Kaynağı: İslam'ın garip kaldığı ve sapkınlık (dalalet) denizinin her yeri sardığı bir dönemde, müslümanların tek kurtuluş ümidinin Hz. Peygamber’in (sav) nesli olan Ehl-i Beyt olduğu belirtilir.
Nuh'un Gemisi Benzetmesi: Hz. Peygamber’in "Ehl-i beytim, Nuh’un gemisi gibidir; ona binen kurtulur, ondan ayrılan helak olur" hadis-i şerifi hatırlatılarak, Seyyid Şeyh Ferid’e kendi asil soyunun bu manevi sorumluluğu hatırlatılır.
3. Makam ve Mevkinin Hizmete Tahsis Edilmesi
İlahi Nimetler: Allah'ın muhataba (Seyyid Şeyh Ferid) mevki, azamet, kudret ve tesirli söz söyleme yeteneği ihsan ettiği ifade edilir.
En Büyük Saadet: Bu dünyevi imkanların, Şeriat-ı Garra’nın güçlendirilmesi için kullanılmasının kişiyi akranlarından üstün kılacağı ve gerçek saadete ulaştıracağı belirtilir.
4. Şahsi Mazeret ve Ramazan Ayı Faaliyetleri
Ziyaret Arzusu: İmam-ı Rabbani, dini hükümleri ve İslam'ın izzetini bizzat anlatmak için Şeyh Ferid’in yanına gelmek istediğini ancak bazı engellerin buna mani olduğunu dile getirir.
Hastalık ve İbadet: Ramazan hilalinin Delhi’de görülmesi, validesinin hastalığı ve Kur'an-ı Kerim hatmini dinleme arzusu gibi sebeplerle yerinde kaldığını ifade eder.
5. Sonuç ve Dua
Mektup, her işin Allah’ın iradesinde olduğu vurgusuyla biter. İmam-ı Rabbani, muhatabı için dünya ve ahiret saadeti dileyerek ve Ehl-i Beyt'e salât-ü selam getirerek mektubunu tamamlar.
Özetle metin; bir devlet adamının elindeki gücü İslam'a hizmet için kullanması gerektiğini, kurtuluşun Peygamber yoluna ve nesline bağlılıkta olduğunu vurgulayan irşad edici bir mektuptur.
