Bazı Körlükler Gözde Değil Kalptedir | Bir Ahmet Gencal Şiiri
İnsan gerçekten gözleriyle mi görür, yoksa kalbiyle mi? Bu şiir, sıradan bir gözlük hikâyesinden yola çıkarak insanı, merhameti ve hakikati yeniden düşünmeye davet ediyor.
"Kör Gözlere Gözlük", yalnızca görmeyi değil; insanı okumayı, sessizliği anlamayı ve kalbin gözünü kaybetmemeyi anlatan felsefi bir şiirdir.
Bir pastanede başlayan sade gözlemler; çocukluğun saflığına, yaşlılığın sessizliğine, merhametin inceliğine ve günümüz insanının görünmeyen yalnızlığına uzanıyor. Şiir ilerledikçe "görmek" kavramı fiziksel bir eylem olmaktan çıkıyor; vicdanın, farkındalığın ve içsel uyanışın sembolüne dönüşüyor.
Tasavvufi sezgilerle beslenen bu eser; psikolojik çözümlemeleri, toplumsal gözlemleri ve çağdaş hayatın kırılganlıklarını sade ama derin bir şiir diliyle buluşturuyor.
Bu şiir; Sabahattin Gencal’ın “Kör Gözlere Gözlük…”
başlıklı blog yazısından ilham alınarak yazılmıştır.
Eğer bu şiirde kendinizden bir parça bulduysanız düşüncelerinizi yorumlarda paylaşmayı unutmayın.
Kanalda; çağdaş Türk şiiri, felsefi şiir, tasavvufi şiir, insan ruhunu ve hayatı anlatan özgün eserler düzenli olarak yayınlanmaktadır.
🔔 Abone olarak yeni şiirlerden haberdar olabilir, diğer eserleri de keşfedebilirsiniz.
İyi seyirler ve gönlünüze dokunması dileğiyle.
#AhmetGencal
