Kalbin Pusulası | Tebettül ve İlâhî Yöneliş | Bir Ahmet Gencal Şiiri
Bazen insanın kaybolduğu yer dünya değildir; kendi kalbinin yönüdür. “Kalbin Pusulası”, insanın hayatın içinde kalırken kalbinin yönünü yeniden bulmasını anlatan bir şiir.
Tebettül kavramından ilham alan bu şiir; dünyadan kaçmayı değil, yanlış merkezlerden uzaklaşıp kalbi daha doğru bir merkeze yöneltmeyi düşünür. İnsan çalışırken, severken, kazanırken, kaybederken ve hayatın bütün karmaşası içinde yaşarken de içindeki yönü koruyabilir mi?
“Kalbin Pusulası” bu sorunun peşinden gider.
Şiirde pusula, yalnızca bir yön bulma aracı değil; insanın hayatındaki asıl merkezi hatırlatan bir semboldür. Övgünün, insanların hükmünün, başarının, korkunun ve dünyevî bağların insanın kalbini yönetmesine karşı daha derin bir özgürlük arayışı vardır.
Bu yönüyle şiir; tasavvufi düşünceyi, insan psikolojisini, anlam arayışını ve modern hayatın görünmeyen bağımlılıklarını aynı şiirsel zeminde buluşturuyor.
Tebettül burada dünyadan kopmak değil; kalbin yanlış merkezlerden koparak doğru merkeze yerleşmesi anlamında ele alınıyor. Eli dünyada olduğu hâlde kalbi Allah’a bağlı yaşayabilmenin, düşse bile yeniden yönünü bulabilmenin şiiridir bu.
Bu şiir; Sabahattin Gencal’ın “Tebettül – Kesintisiz İlâhî Yöneliş”
başlıklı blog yazısından ilham alınarak yazılmıştır. https://gencalsabahatti.blogspot.com/...
Eğer siz de insanın kendisini, hayatını, yönünü ve kalbinin gerçek merkezini sorgulayan şiirlerden hoşlanıyorsanız, bu şiiri sonuna kadar dinleyin.
Sizce insanın hayatında yönünü en kolay kaybettiren şey nedir?
Düşüncenizi yorumlarda paylaşabilirsiniz.
Ahmet Gencal’ın çağdaş Türk şiiri, felsefi şiir, tasavvufi şiir ve insan ruhuna odaklanan diğer şiirlerini keşfetmek için kanala abone olabilirsiniz.
Yeni şiirlerde buluşmak dileğiyle.
